Í þættinum kemur fram að Jón hafi ekki haft það sem sérstakt markmið í lífinu að berjast fyrir týndu börnunum. En eftir að sonur hans lést á Stuðlum hefur hann barist fyrir þeim og er hvergi nærri hættur. Leita nú margir ungir krakkar til Nonna vegna þess að hann talar við þá á jafningjagrundvelli.
„Ég hef oft gert óformlega könnun á Litla-Hrauni þegar ég fer með AA fundi. Þegar ég spyr tíu manna hópa hverjir séu Stuðlabörn og sjö rétta upp hönd, erum við þá ekki að gera eitthvað skakkt sem samfélag,” spyr hann meðal annars í þættinum.
Íslenska þjóðin stendur jafnan þétt saman þegar verða hamfarir hér á landi, hvort sem er af völdum eldgosa eða snjóflóða. En hvers vegna er þjóðin ekki búin að rísa upp, grípa í taumana og grípa þessi börn?
Í þættinum segir Jón meðal annars frá símtali sem hann fékk frá skjólstæðingi sínum sem hann hefur verið að aðstoða. Viðkomandi hringdi til að fá lánaðan pening, 3.700 krónur, fyrir viðtali hjá göngudeild SÁÁ. Nonni benti honum á að hann gæti eflaust fengið senda kröfu í heimabanka og þar við sat. Maðurinn kom sér niður í Efstaleiti en þar sem hann var ekki með pening á sér þá fékk hann ekki viðtal.
„Við eigum bara ekki gott kerfi, hvort sem týndu börnin okkar eru fimmtíu og eitthvað eða fimm ára. Þarna er maður að berjast fyrir lífi sínu,” segir hann.
Í þættinum segir Jón einnig frá meðferðarúrræði í Hollandi, Yes We Can, sem hann kynntist og heillaðist af fyrir nokkrum árum.
„Ég fékk símtal og var boðið húsnæði á Húnavöllum ef ég myndi græja prógrammið . Ég fékk nokkrar original kanónur með mér og gerðum í anda “Yes we can.” Þetta var allt klárt en ekkert var gert af hálfu Barna- og fjölskyldustofu né ráðuneytanna.”
Í þættinum kemur fram að minnsta kosti þrjú ungmenni hafi farið í meðferð til Hollands og Sjúkratryggingar Íslands greitt fyrir. „Fyrsta barnið fór árið 2022 og samt sem áður hafa starfsmenn Barna- og fjölskyldustofu neitað fyrir að fordæmi séu um slíkt.”
Þá segir Jón frá símtali sem hann átt við einn drengjanna sem eru í meðferð í Suður-Afríku og virðist meðferðin þar hafa skilað góðum árangri.
„Þeir töluðu um hvað þetta væri að hjálpa þeim, sýndu mér bækur og sögðu að þetta væri búið að hjálpa miklu meira en allur tíminn sem þeir hafa eytt í meðferðum hér,” segir hann meðal annars og bætir við:
„Þessir strákar, tveir fjórtán ára og einn sautján ára, hafa verið á neyðarvistun, Stuðlum og Blönduhlíð í meðferðum á vegum Barna- og fjölskyldustofu en aldrei skilað hreinni þvagprufu, allan tímann.”
