Það er kannski erfitt að finna undarlegra morðmál en það sem tekist var á um fyrir dómi í Clearwater í Flórída næstum allan apríl mánuð 2003. Þar sátu tvíburarnir Brian og Alfred Calzacorto, sem voru 39 ára, á ákærubekknum. Þeir voru ákærðir fyrir sama morðið en vitað var að bara annar þeirra hafði framið það.
DNA þeirra var alveg eins og passaði 100% við morðingjann í viðbjóðslegu morðmáli þar sem kynferðisofbeldi kom einnig við sögu. En vandinn var að bræðurnir neituðu báðir sök.
Dómarinn var oft í vafa um hvernig ætti að takast á við málið og margoft þurfti að leita ráða hjá sérfræðingum dómsmálaráðuneytisins.
Bræðurnir voru báðir ákærðir þrátt fyrir að vitað væri að aðeins annar þeirra væri sekur og hinn saklaus. Ef sá saklausi yrði dæmdur væri um óhugnanlegt dómsmorð að ræða og um leið myndi ískaldur morðingi verða frjáls ferða sinna.
Þetta vandamál kom upp þegar réttarmeinafræðingar fundu sæðisleifar á líki Laurie Colannion daginn eftir að hún var myrt en það var 13 árum áður en réttarhöldin fóru fram.
Hún var myrt 2. janúar 1990. Á þeim tíma var DNA-tæknin ekki eins fullkomin og síðar varð og því gátu réttarmeinafræðingarnir ekki gert prófíl af morðingjanum. Þess vegna geymdi lögreglan sæðisleifarnar þar til hægt yrði að gera nákvæman DNA-prófíl af morðingjanum.
Þegar það tókst mörgum árum síðar, tókst fyrir tilviljun að finna manninn sem passaði við prófílinn. Það var Brian Calzacorto. Hann var handtekinn 2001 en þvertók fyrir að hafa myrt Laurie eða vita nokkuð sem helst um málið.
Tvö DNA pössuðu
Brian var í fyrstu handtekinn vegna smávægilegs þjófnaðarmáls. Hann hafði stolið 500 dollurum frá vinnuveitanda sínum. Málið lá nokkuð ljóst fyrir og hægt hefði verið að ljúka því með sekt.
En sjónir lögreglunnar beindust að honum í tengslum við morðið, meðal annars vegna þess að hann bjó nærri Laurie þegar hún var myrt.
Lögreglunni tókst með leynd að verða sér úti um DNA sýni úr Brian og reyndist það passa við prófíl morðingjans.
Brian bað um að fá verjanda þegar hann var yfirheyrður í fyrsta sinn. Eftir að hann hafði rætt við verjandann sneru þeir aftur í yfirheyrsluherbergið og verjandi sagði:
„Ef DNA-prófíll morðingjans passar við Brian, þá passar hann einnig við bróður hans, Alfred. Þeir eru eineggja tvíburar og ef annar þeirra er morðingi, þá getur það bara verið Alfred. Brian neitar sök og ég krefst þess að hann verði látinn laus.“
Verjandinn hafði rétt fyrir sér um DNA-prófílinn en Brian var ekki látinn laus. Þess í stað var Alfred handtekinn, grunaður um sama morð. Nú var lögreglan skyndilega með tvo hugsanlega morðingja.
DNA-sýni úr Alfred sýndi að hann passaði líka 100% við sæðið sem fannst á líki Laurie.
Annar þeirra var morðingi, en hvor?
Þetta var spurningin sem dómstóllinn í Clearwater þurfti að taka afstöðu til.
Báðir hinir ákærðu neituðu sök og bentu á hinn sem hinn seka.
Það var kviðdómsins að skera úr um hvor væri sekur og hvor saklaus. Morðinginn átti dauðadóm yfir höfði sér, í besta falli ævilangt fangelsi.
Undarlegt símtal
Laurie átti að hefja nám í læknisfræði eftir jólafríið. Eftir að hún lauk menntaskólanámi vann hún fyrir sér sem barþjónn á kokteilbar og við að kenna aerobic.
Hún var hress og kát kona og myndarleg og aðlaðandi. Vinkonur hennar kölluðu hana „Hunangsblómið“ því strákar löðuðust að henni eins og hunang laðar býflugur að sér.
Hún hringdi til vinar síns, Scott Kelly, undir hádegi 2. janúar 1990 til að ákveða hvenær þau ættu að hittast um kvöldið.
Scott heyrði skyndilega að rödd Laurie breyttist og síðan greip hún andann á lofti og síðan heyrðist smá öskur. Síðan slitnaði sambandið. Scott hringdi til Laurie en það var ekki svarað og talaði hann þá inn á símsvarann hennar:
„Laurie, ertu þarna? Hringdu í mig í vinnuna ef þú getur. Ég er búinn klukkan 16 og er hér þangað til. Ég vil bara vera viss um að það sé allt í lagi hjá þér. Ég hef áhyggjur af hvað gerðist.“
Laurie hringdi í hann nokkrum mínútum síðar en Scott létti ekki við það, því hann heyrði að það var ekki allt í lagi hjá henni þrátt fyrir að hún segði að svo væri.
Hún sagðist ætla að hringja aftur en gerði það aldrei.
Eftir að hafa hringt nokkrum sinnum í hana, ákvað Scott um klukkan 14 að fara heim til hennar til að kanna með hana. Hún opnaði ekki og svaraði ekki í símann.
Scott fékk húsvörðinn til að opna íbúðina. Þegar inn var komið blasti óhugnanleg sjón við þeim, Laurie lá í blóðpolli, hún var nakin frá mitti og niður.
Walter Jacques var fyrsti lögreglumaðurinn sem kom á vettvang. Hann sá strax að ekki hafði verið um innbrot, sem hafði farið úr böndunum, að ræða. Veski, taska, skartgripir og önnur verðmæti voru enn í íbúðinni.
En á móti hafði morðinginn gengið einstaklega hrottalega til verks og ljóst var að hann hafði verið harðákveðinn í að Laurie myndi ekki lifa af. Hún hafði verið stungin 15 sinnum í bringuna og rannsókn réttarmeinafræðinga sýndi að henni hafði verið nauðgað. Sæðisleifar fundust á líkinu.
Grunsamlegur nágranni
Morðdeildin í Clearwater lagði strax mikla vinnu í rannsókn málsins en allt kom fyrir ekki og ári eftir morðið var rannsóknin frosin föst og málið var lagt til hliðar.
Átta árum síðar báðu lögreglumennirnir Jim Beining og John Quinlan um leyfi til að taka málið aftur til rannsóknar og það fengu þeir.
Þeir byrjuðu á að yfirheyra 500 nágranna Laurie á nýjan leik. En þetta var eiginlega eins og að leita að nál í heystakk.
„Við gengum á milli stigaganga og á milli íbúða og spurðum fólk hvort það hefði munað eftir einhverju nýju varðandi málið. Við báðum um 150 karla að láta blóðsýni í té og réttarmeinafræðingarnir báru sýnin saman við sæðisleifarnar, sem fundust á Laurie, en ekkert passaði,“ sagði Jim Beining.
Eftir nokkurra vikna rannsóknarvinnu áttu lögreglumennirnir aðeins eftir að yfirheyra tvo nágranna, annar þeirra bjó í íbúð 4453, sem var aðeins 30 metra frá íbúð Laurie. Þetta var Brian Calzacorto en hann var aldrei heima þegar lögreglan kom til að ræða við hann.
Það sást beint yfir í íbúð Laurie frá íbúð Brian og því þótti lögreglumönnunum hann áhugaverður. Það dró ekki úr áhuga þeirra að einn nágranninn sagði þeim að Brian hefði fyrir vana að fela sig uppi á lofti þegar hann heyrði til lögreglumannanna eða sá til þeirra.
Þegar þeir náðu loks tali af honum neitaði hann að segja nokkuð og vildi ekki láta blóðsýni í té.
Án sannana og dómsúrskurðar gátu lögreglumennirnir ekki gert neitt varðandi þetta en þeir könnuðu feril hans í skrám lögreglunnar. Þá komust þeir að því að 1986 var hann um hríð grunaður um að hafa myrt föður sinn, Alfred Calzacorto eldri, sem bjó í Pennsylvania. Morðið á honum var einstaklega blóðugt og það vakti að vonum athygli lögreglumannanna að Brian hafði neitað að tjá sig um málið á sínum tíma þegar lögreglan yfirheyrði hann.
Það var ekki hægt að tengja Brian við morðið á Laurie en hann var ofarlega á listanum yfir hugsanlega morðingja.
Notaður tannbursti
Lánið snerist á sveif með lögreglunni 2001 þegar Brian var handtekinn vegna þjófnaðarmáls.
Jim Beining og John Quinlan fengu skilaboð frá vinnufélögum sínum um að Brian væri í haldi og þeir ákváðu að yfirheyra hann.
Þeir sögðu Brian að nú hefði hann tækifæri til að hreinsa sig af grun um að hafa myrt Laurie 11 árum áður en til þess þyrfti hann að láta blóðsýni í té. Það vildi hann ekki gera en lögreglumennirnir gáfust ekki upp.
Það var úrslitaatriði að gera DNA-prófíl af Brian og þess vegna var hann vaktaður allan sólarhringinn. Lögreglan vonaðist til að hann myndi henda rusli í ruslatunnuna sína og þar með skilja eftir nothæft lífsýni til DNA-rannsóknar.
Í Bandaríkjunum eru lögin þannig að um leið og fólk hendir einhverju í ruslatunnu, þá er það ekki lengur í einkaeigu þess. Þar með getur lögreglan tekið ruslið í von um að réttarmeinafræðingar geti gert DNA-prófíl úr lífsýnum sem eru á því.
Þegar lögreglan leitaði í ruslatunnunni fann hún sígarettustubb, hár, tómar bjórflöskur og ekki síst notaðan tannbursta. Munnvatn var á honum og það gátu réttarmeinafræðingar notað til að gera DNA-prófíl.
Þegar búið var að gera prófílinn var engin vafi, lögreglan hafði fundið morðingja Laurie. Líkurnar á að einhver annar en Brian hefði myrt hana voru stjarnfræðilegar eða 1 á móti 2.000.000.000.000.000.000.
En þetta var áður en lögreglan vissi að Brian ætti tvíburabróður og því væru tveir með sama DNA-prófílinn.
Alfred Calzacorto var því handtekinn strax eftir að DNA-prófíllinn var tilbúinn. Hann þvertók fyrir að vita nokkuð um morðið og var þar að auki með góða fjarvistarsönnun, hann var í vinnunni þegar Laurie var myrt. Hann vann í verksmiðju í Tampa, um 30 kílómetra frá heimili Laurie. Yfirmaður hans gat staðfest, út frá gömlum vinnuseðlum, að Alfred var í vinnunni daginn sem Laurie var myrt. Yfirmaðurinn gat einnig staðfest að Alfred hefði verið í verksmiðjunni frá klukkan 7 til 15 og að hann hefði ekki stimplað sig út og inn aftur þennan dag.
En þetta dugði ekki til að saksóknari gæti fallið frá ákærunni á hendur Alfred.
Tvíburabræðurnir voru því báðir ákærðir fyrir innbrot, nauðgun, ofbeldi og morð.
Réttahöldin
Málið var tekið fyrir rétt í apríl 2003 og báðir bræðurnir voru ákærðir fyrir morðið. Þegar þeir voru spurðir hvort þeir vildu játa sig seka, svöruðu báðir neitandi.
„Það hlýtur að vera hann,“ sögðu þeir báðir og bentu á hinn sem morðingjann.
Réttarhöldin stóðu yfir nær allan mánuðinn en að lokum var kviðdómurinn ekki i neinum vafa.
Brian var sá eini sem kom til greina sem morðinginn. Hann hafði enga fjarvistarsönnun og morðið á föður hans 1986 og grunurinn sem féll á hann í tengslum við það, var honum ekki til hagsbóta.
En það mikilvægasta var að það var hægt að útiloka að Albert væri morðinginn því hann var í vinnunni.
Alfred gekk því út sem frjáls maður en Brian var dæmdur í ævilangt fangelsi án möguleika á náðun.
