„Þetta var flaska sem sat í svampi. Það var verið að færa verkið til þegar það skemmdist,“ sagði Jón Proppé, ritstjóri Art.is, í samtali við DV 9. júní árið 1998. „Það segir sig auðvitað sjálft að ef svona flaska opnast kemur fýla. Ég held samt að allir starfsmenn Kirkjuhússins séu nokkuð heilir.“
Umrætt verk hét „Tikk Takk“ og var eftir listaparið Ólaf Árna Ólafsson og Libiu Perez de Siles de Castro. Sýningin bar heitið „Flögð undir fögru skinni“ og var í Nýlistasafninu og fjórtán verslunargluggum á Laugaveginum. Ólafur og Libia voru búsett í Hollandi og fluttu verkið sérstaklega til landsins fyrir sýninguna.
Verkið var gert úr öllum hugsanlegum mannlegum vessum og úrgangi, svo sem hægðum, hlandi, blóði, tíðablóði, tárum, svita og hori og geymt í tíu lítra formalínskrukku. Áhorfendur og starfsmenn Kirkjuhússins hafa þó kannski ekki áttað sig á úr hverju verkið var því það var ekki auglýst sérstaklega. Fýlan, þegar flaskan sprakk eftir vikusetu í Kirkjuhúsinu, leyndi sér þó ekki.
„Hvað eruð þið búin að láta okkur fá?“ spurði yfirmaður Kirkjuhússins, Hannes Sigurðsson, sem sá um sýninguna. Hafði starfsfólk þar talið að hinn mannlegi úrgangur væri rusl en ekki vessar og hægðir. Hannes mætti á svæðið og sagði Fréttablaðinu frá því:
„Ég kom þarna inn og hef aldrei á ævi minni fundið aðra eins lykt og þá sem steig upp eftir allri byggingunni og upp í biskupsstofu. Þetta var lykt frá helvíti.“
Það þurfti að kalla til hreinsiteymi í sérstökum búningum til að þrífa óþverrann upp og loka þurfti búðinni í viku. Hannes gekk svo á fund Karls Sigurbjörnssonar biskups með blómvönd og gjöf og baðst innilegrar afsökunar.
