Íslensk kona sem kýs að koma ekki fram undir nafni vegna hræðslu við fordóma greindi blaðamanni Bleikt á dögunum frá þeirri hræðilegu reynslu þegar báðir synir hennar voru umskornir án hennar samþykkis.

Þetta byrjaði á eldri syni mínum sem fæddist í Las Vegas, Nevada. Þegar maður fer upp á spítalann þá þarf að fylla út pappíra þar sem spurt er hvort þú viljir láta umskera barnið ef það fæðist drengur. Ég merkti við að ég vildi ekki láta umskera hann fyrir fæðinguna,

segir konan í viðtali við Bleikt.

Mun aldrei gleyma tilfinningunni

Daginn eftir kemur hjúkrunarfræðingurinn með son minn og er að sýna mér hvernig ég eigi að þrífa naflastrenginn og fer svo að útskýra fyrir mér hvernig ég eigi að þrífa getnaðarlim sem hefur verið umskorin. Það tók mig nokkrar mínútur að átta mig á því hvað hún var að segja en svo sýnir hún mér kynfæri nýfædds sonar míns. Hann var umskorin!

Greinir hún frá því að hún muni aldrei gleyma því hvernig henni leið.

Mér varð óglatt og ég svitnaði af skelfingu. Ég öskraði á hana: „Jeminn hvað meinar þú!“ Hjúkrunarkonan segir að þetta verði allt í lagi og að allir drengir í Bandaríkjunum séu umskornir. Þetta er ekki hlutur sem ég hef alist upp við og hef ég alltaf haft sektarkennd og liðið illa yfir þessu. Á þessum tímapunkti vissi ég ekki að ég hefið geta lögsótt spítalann en það hefði litlu máli skipt þar sem þessi aðgerð er ekki tekin til baka.

Lenti í einelti vegna aðgerðarinnar

Þegar sonur hennar er orðin 6 ára gamall flytja þau aftur heim til Íslands þar sem hann lendir í miklu einelti vegna umskorningarinnar.

Þetta byrjar þegar hann fer í skóla og í sund. Hann er ekki eins og hinir drengirnir og þeir láta hann alveg vita það. Ég sem móðir hans gat ekkert gert nema reyna að hugga hann og vona að hann myndi aðlagast.

 Tæplega tveimur árum síðar flytja mæðginin aftur til Bandaríkjanna með eiginmanni konunnar sem var innflytjandi.

Árið 1996 eignumst við annan son og maðurinn minn vissi alveg hvernig mér leið varðandi umskorningu drengja. En án míns samþykkis segir hann hjúkrunarkonunni að umskera hann vegna þess að hans trú segir til um það. Þetta er hlutur sem ég mun aldrei fyrirgefa honum og hann veit það.

Þegar hún ræðir þessi mál við syni sína í dag segjast þeir ekki þekkja annað og að nú sé of seint til þess að taka þetta til baka.

Sorgin í hjarta mínu mun þó aldrei stoppa, að ég hafi ekki getað verndað börnin mín. Það að misþyrma barni á þennan hátt ætti að vera bannað með lögum. Þau geta ekki varið sig sjálf svo við eigum að gera betur gagnvart þeim.