Allir og amma þeirra eru nú að tæta af sér aukakílóin með aðstoð þyngdarstjórnunarlyfja. Lyfin njóta gífurlegra vinsælda en það er þó ekki alltaf tekið út með sældinni að stytta sér leið í þyngdartapinu með lyfjagjöf, en lyf hafa gjarnan aukaverkanir sem leggjast stundum þyngra á suma en aðra. Christine Smith-Reed ræðir nú um þau óvæntu áhrif sem þyngdarstjórnunarlyf höfðu á hana við New York Post.
Þegar Christine varð fimmtug hafði hún reynt allt til að léttast, alla kúra, alls konar líkamsrækt og jafnvel þungdarlækkandi aðgerðir. Ekkert virkaði þar til hún fór á þyngdarstjórnunarlyf með virka efninu tirzapatide, en það er að finna í lyfjum á borð við Mounjaro og Zepbound. Loksins tókst henni að losna við aukaþyngdina sem áður hafði verið jafn þrálát og verðbólgan á Íslandi. En það voru ekki bara kílóin sem hún missti.
„Skyndilega var mér bara slétt sama um kynlíf,“ sagði Christine í viðtalinu en hún upplifir sig nú náttúrulausa og tengir það við lyfin. Hún segir að kynlífið með eiginmanni hennar til 17 ára hafi gengið í gegnum hæðir og lægðir eins og gengur og gerist í langtímasamböndum. En þetta var annað og meira.
„Ég tók þátt, en ég gat ekki fengið það, eða ef mér tókst það þá tók það töluverða vinnu. Og ég finn fyrir samviskubiti því þetta er ekki út af því að eiginmaður minn sé að standa sig eitthvað illa. Það er bókstaflega eitthvað að mér.“
Þetta hafi haft áhrif á hjónabandið. Eiginmaðurinn varð sár og það olli samskiptavanda og spennu í heimilislífinu.
Læknirinn James Chao útskýrir að þyngdarstjórnunarlyf geri það að verkum að fólk sækist minna í skammtímafró, sem gerir einmitt að verkum að fólk er minna að narta í sælgæti, sækir minna í áfengi og aðra vímugjafa og áfram mætti telja. Það sama á við um kynlíf. Hann tekur þó fram að þetta sé misjafnt milli einstaklinga. Sumir finna fyrir meiri kynhvöt þegar kílóin hrynja af.
„Það er aftur orðið gott að hreyfa sig. Fötin passa. Fólk horfir í spegil og finnur ekki fyrir fyrirlitningu lengur,“ segir læknirinn og bætir við að þetta geti valdið framleiðslu á boðefninu dópamín og svo dregið úr streituhormónum sem getur kveikt rækilega á kynhvötinni.
Önnur kona sem New York Post ræddi við lýsti því líka að hafa orðið náttúrulaus af lyfjunum. Áður en CJ Rock byrjaði á lyfjunum var hún með ósköp venjulega kynhvöt og sængaði hjá unnusta sínum 2-3 í viku. Eftir að hún byrjaði á lyfjunum hætti hana alfarið að langa í kynlíf.
Chao útskýrir að þetta geti alveg verið eðlilegt. Heilinn okkar flokkar kynhvöt sem eitthvað sem er gott að hafa en ekki eitthvað sem er nauðsynlegt, svo þegar fólk er að léttast hratt þá fer líkaminn á eins konar neyðarstig og getur þá bælt niður kynhvötina þar til jafnvægi er náð aftur.
Bæði CJ og Chritina eiga það svo sameiginlegt að þær eru að ganga í gegnum breytingarskeiðið samhliða þyngdartapinu, en breytingarskeiðið getur haft neikvæð áhrif á kynhvöt. Var það kannski málið hjá þeim? Að þetta væri í raun afleiðing breytinga á hormónastarfsemi frekar en þyngdarstjórnunarlyfin?
Miðillinn ræddi við þriðju konuna, Nathalia Souza, en hún er aðeins 37 ára. Hún er ekki komin á breytingarskeiðið en segist náttúrulaus vegna lyfjanna. Hún fór frá því að vilja stunda kynlíf 4-5 í viku yfir í að kæra sig varla um að eiginmaðurinn snerti hana. Þegar hún uppgötvaði að hún gæti ekki einu sinni ímyndað sér að kyssa manninn sinn ákvað hún að komið væri gott.
„Þarna dreg ég línuna. Ég er ekki að fara að rústa hjónabandinu mínu út af þessu,“ sagði Nathalia sem ákvað að hætta á lyfjunum.“
Nánar má lesa um málið hjá New York Post.
