Myndasagan, Kötturinn og ég, er þroskasaga stúlku sem er sögð í gegnum samskipti hennar við kisu. Hún fjallar um hvernig lítil fyndin kisa getur átt sess í fjölskyldu og haft áhrif á líðan og þroska allra fjölskyldumeðlima.
Saga fyrir þá sem sakna kisu.
Höfundurinn, Brynhildur Jenný Bjarnadóttir, lærði myndlist í Flórens á Ítalíu og síðan teiknimyndagerð í Bretlandi. Hún hefur teiknað nokkrar barnabækur en þetta er fyrsta bókin sem er algerlega hennar höfundarverk.
Bókin Kötturinn og ég er sannkallað gleðiefni fyrir unnendur teiknimyndasagna. Í Bókatíðindum ársins er aðeins getið um sex slíkar útgefnar á árinu og þetta er önnur tveggja eftir íslenskan höfund.
Bókin segir frá ungri stúlku sem rekst á kettling á förnum vegi, kisi eltir hana heim og eftir helgardvöl hjá föður sínum fer stúlkan með kisa heim og nær að blíðka móður sína til að leyfa honum að vera. Fyrr en varir er kisi orðinn einn af fjölskyldunni hjá þeim mæðgum með öllum sínum kostum og kenjum. Sagan segir frá mörgum skemmtilegum atvikum sem flestir ef ekki allir kattaeigendur ættu að tengja við.
Bókin er falleg og persónuleg þroskasaga stúlku og kattar, heillandi saga um vináttu og samband manneskju og gæludýrs.
Að mínu mati myndi sagan einnig geta nýst í styttri útgáfu með færri myndum fyrir yngri lesendur.
