Ég áttaði mig snemma á því að ég hafði enga hæfileika á sviði íþrótta og tónlistar. Um árabil stundaði ég æfingar hjá knattspyrnufélaginu Fram við gamla Sjómannaskólann. Ég náði aldrei neinum árangri heldur tilheyrði svokölluðu „rusli“ sem enginn vildi hafa með sér í liði. Margar sárar bernskuminningar tengjast Framvellinum þar sem ég var venjulega einn og utangátta. Smám saman hætti ég að mæta þótt ég verði alltaf Framari í hjartanu. Alls konar niðurlæging tengdist líka leikfimissalnum í Lauganesskólanum. Ég sat fastur á hestinum miðjum og komst aldrei upp kaðlana. Mér var ókleift að fara kollhnís.

Sömu sögu er að segja af píanónáminu. Ég fór vikulega í píanótíma upp á Lokastíg en kennarinn varð alltaf fyrir sárum vonbrigðum. Eftir tveggja vetra þjáningar lauk tónlistarnámi. Einu sinni reyndi ég að syngja í skátakórnum á sumardaginn fyrsta í Fríkirkjunni. Stjórnandinn benti á mig einan á fyrstu æfingunni og sagði að ég mætti fara heim. Ég fór ofan af kirkjuloftinu með tárin í augunum og kom aldrei aftur.

Smám saman áttaði ég mig á því að hæfileikar mínir lágu annars staðar. Mér gekk vel að læra og fékk ágætar einkunnir. Þetta skilaði mér beina boðleið inn í menntaskóla eftir landspróf og þaðan í Háskóla.

Nú berast þau tíðindi frá menntamálaráðuneytinu að námsárangur einn og sér gagnist engum lengur. Önnur atriði eins og félagsstörf, íþróttir og tónlist, kyn, kynhneigð, litarháttur og uppruni skipti meira máli samkvæmt óskiljanlegu kvótakerfi. Ég hefði því sennilega setið eftir í skólakerfinu, eins og á Framvellinum forðum, hefðu þessar reglur verið í gildi þegar ég hóf menntaskólanám.

Reyndar hitti ég Gretti Ásmundsson vandræðaungling á dögunum. Hann var kampakátur yfir þessu nýja kerfi. „Ég flýg inn í menntaskóla vegna góðrar frammistöðu í manndrápum og bardagaíþróttum. Drangeyjarsund og glíma við drauga gefa mér margar einingar. Þannig verð ég kominn með stúdentspróf langt á undan þér, auminginn þinn,“ sagði hann glottandi og hrinti mér í götuna og sparkaði í mig. „Fyrir þetta fæ ég aukabónus,“ sagði hann. „Það er sérlega vel séð í menntamálaráðuneytinu að beita góða námsmenn ofbeldi.“