Yfirvöld í Namibíu hafa enn ekki undirritað formlega framsalsbeiðni þriggja íslenskra ríkisborgara í Samherjamálinu.
Þeir sem um ræðir eru þeir Ingvar Júlíusson fyrrverandi fjármálastjóri Samherja í Kýpur, Egill Helgi Árnason fyrrverandi framkvæmdastjóri Samherja í Namibíu og Aðalsteinn Helgason sem var framkvæmdastjóri Samherja í Namibíu á undan Agli. Þeim er gefið að sök að hafa tekið þátt í ætluðum mútum, peningaþvætti og fleiri brotum félagsins sem tengjast starfsemi þess í Namibíu.
Fréttamiðillinn The Namibian fjallar um þetta á vef sínum í dag.
Þar er dómsmálaráðuneyti Namibíu sakað um að draga lappirnar í málinu. Í síðasta mánuði sagði Simataa Limbo, fulltrúi ráðuneytisins, að þetta væri afar viðkvæmt mál. „Þetta eru trúnaðarupplýsingar. Þetta mál er viðkvæmara en þú áttar þig á. Samkvæmt lögum þurfum við að halda trúnað,“ sagði hann í samtali við The Namibian.
Lítið sem ekkert virðist hafa verið gert í Namibíu síðasta árið til að auka líkur á að fulltrúar Samherja þurfi að fara fyrir dóm vegna málsins. Þá segir að fyrirspurnum The Namibian til starfandi dómsmálaráðherra hafi ekki verið svarað.
Atli Þór Fanndal, framkvæmdastjóri Íslandsdeildar Transparency International, sagði í samtali við The Namibian í síðasta mánuði að hann hafi áhyggjur af því hvernig yfirvöld í Namibíu virðst ætla að nálgast málið. Hann velti upp af hverju yfirvöld í Namibíu hefðu áhyggjur af því að Ísland myndi hafna framsalsbeiðninni þegar bæði ríki eru aðilar að alþjóðlegum samningi Sameinuðu þjóðanna gegn spillingu.
„Mikilvægt er að allir átti sig á því að Fishrot málið er ekki einhvert smáhneyksli. Þetta er stórkostleg spilling – samsæri þar sem þeir sem voru við völd ákváðu að svindla á kerfinu, stela, múta og moka undir sig sjálfa,“ segir Atli.
Hann benti á að ef íslensk yfirvöld neita framsalsbeiðninni gætu þessir Íslendingar farið fyrir dóm í heimalandinu. „Með því að neita að skrifa undir formlega beiðni hafa yfirvöld í Namibíu orðið til þess að saksókn hefur dregist á langinn,“ segir Atli.
„Við skulum ekki gleyma því að þetta mál snýst um spillingu sem íslenska útflutningsvöru þannig að yfirvöld í Namibíu hafa enga ástæðu til að sleppa því að skrifa undir og neyða Ísland til að taka smá ábyrgð á því að réttlætið nái fram að ganga,“ segir hann.
