Óttar Guðmundsson skrifar: Losum fráflæðisstífluna
EyjanFastir pennarVandamál bráðamóttökunnar í Fossvogi eru reglulega til umræðu. Starfsfólk mætir í viðtöl og lýsir hamfaraástandi á spítalanum. Sjúklingar kúldrast í bílageymslum og krókum og kimum. Biðtíminn er endalaus. Nýlega kom upp berklasmit meðal starfsmanna. Alvarlegir og örþreyttir læknar segjast vera að niðurlotum komnir. Lýst er viðvarandi neyðarástandi. Þessar dramatísku lýsingar minna á fréttaflutning frá Gasaströndinni Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Lokaorð læknisins
EyjanFastir pennarÁgætur vinur minn í læknastétt þurfti nýlega að fara í aðgerð. Hann var eðlilega kvíðinn enda hafði hann aldrei kynnst alvarlegum sjúkdómum af eigin raun eða gengist undir svæfingu. Eftir samtal við skurðlækninn vissi hann allt um meinið og leyndardóma þess. Hann las sér til um það sem farið gæti úrskeiðis í aðgerðinni og var Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Epstein og kóngafólkið
EyjanFastir pennarÍ leikbókmenntum samtímans má finna mörg leikrit sem fjalla um framandi mann sem kemur í óvænta heimsókn til venjulegs fólks. Hann setur allt á annan endann og afhjúpar ótal fjölskylduleyndarmál. Glöggur áhorfandi áttar sig fljótlega á því að gesturinn er skrattinn sjálfur sem leiðir viðkomandi fjölskyldu í glötun. Fjölmiðlar í raunheimi hafa leikið á reiðiskjálfi Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Sr. Sæmi og skrattinn
EyjanFastir pennarSæmundur „fróði“ Sigfússon frá Odda á Rangárvöllum sigldi til náms í Svarta skóla eða Sorbonne í París á ofanverðri elleftu öld. Hann lagði fram prófskírteini frá Íslandi sem skólameistara fannst skrítið. Íslenska menntakerfið hafði nefnilega tekið upp einkennilegt bókstafa- og litakerfi í stað einkunna á töluformi að kröfu menntamálaráðuneytisins. Nútímauppeldisfræðingar höfðu komist að raun um Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Áfallasaga
EyjanFastir pennarÉg var á Læknadögum í vikunni og hlýddi á málþing um áhrif áfalla á börn. Fyrirlesarinn sýndi ótal myndir af heilanum og lýsti flóknum taugaboðum sem færu á milli heilastöðva. Mikil streita og álag leiddu til þess að börn kæmu sér upp flóknum varnarháttum til að ráða við ástandið. Þetta gæti leitt til tilfinningalegrar bælingar Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Bílaumferðin
EyjanFastir pennarÉg hitti Njál Þorgeirsson bónda á Bergþórshvoli á dögunum við umferðarljós á Miklubraut. Hann beið eftir gönguljósum og horfði á umferðina þjóta hjá. „Þetta eru ótrúlega margir bílar,“ sagði hann. „Eiga allir í landinu bíl?“ „Já,“ svaraði ég. „Margir eiga meira að segja tvo eða þrjá bíla. Ísland er nefnilega bílaland. Hér eru litlar almannasamgöngur Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Ævisögur
EyjanFastir pennarMeð hækkandi aldri er ég stundum spurður hvort og hvenær ég ætli að skrifa ævisögu mína. Sá bransi er reyndar á fallanda fæti en æviminningar eru endanleg staðfesting á eigið mikilvægi. Menn skrásetja afrek sín og hlaða sér bautastein á prenti. Ég hef lesið flestar ævisögur lækna sem út hafa komið. Eldri læknar lýsa ótrúlegum Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Fréttastofujól
EyjanFastir pennarJól og áramót eru tími hins fyrirséða þar sem hefðir eru ríkjandi. Sama gildir um fréttastofur sjónvarps í aðdraganda jóla. Þar eru sömu fréttirnar fluttar árlega. Í desember er leitast við sýna öfluga jólaskreytingameistara sem lýsa upp húsið sitt og nánasta umhverfi með mörg þúsund ljósaperum. Litríkir, glitrandi jólasveinar fikra sig upp húsvegginn og glampandi Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Við áramót
EyjanFastir pennarAllir eru sammála um að töfrar og vinsældir vinnunnar hafa minnkað. Kulnun og örmögnun vegna vinnu eru tískugreiningar samtímans. Mikill fjöldi fólks er í langtímaveikindaleyfi vegna atvinnutengdrar þreytu og þunglyndis. Vinnutíminn hefur verið styttur í áföngum til að minnka þetta vinnuböl en allt kemur fyrir ekki. Margir spekingar hafa skrifað um síðustu hugleiðingar manna á Lesa meira
Óttar Guðmundsson skrifar: Inntökureglur í Menntó
EyjanFastir pennarÉg áttaði mig snemma á því að ég hafði enga hæfileika á sviði íþrótta og tónlistar. Um árabil stundaði ég æfingar hjá knattspyrnufélaginu Fram við gamla Sjómannaskólann. Ég náði aldrei neinum árangri heldur tilheyrði svokölluðu „rusli“ sem enginn vildi hafa með sér í liði. Margar sárar bernskuminningar tengjast Framvellinum þar sem ég var venjulega einn Lesa meira