Með hækkandi aldri er ég stundum spurður hvort og hvenær ég ætli að skrifa ævisögu mína. Sá bransi er reyndar á fallanda fæti en æviminningar eru endanleg staðfesting á eigið mikilvægi. Menn skrásetja afrek sín og hlaða sér bautastein á prenti.

Ég hef lesið flestar ævisögur lækna sem út hafa komið. Eldri læknar lýsa ótrúlegum lækningum við frumstæðustu skilyrði. Þeir sundriðu ófærar ár í brjáluðu veðri. Gerðu aðgerðir og tóku á móti börnum á stofuhurð í þröngum og dimmum húsakynnum. Einn græddi eista í getulausan auðkýfing. Margir grobba mikið og tíunda afrek á heimsmælikvarða. Einn segist hafa tilheyrt 50 bestu læknum á austurströnd Bandaríkjanna. Annar læknir skrifaði um kvennamál sín af fullkomnum heiðarleika og dró ekkert undan. Hann var umsvifalaust rekinn úr læknasamfélaginu og sviptur öllum réttindum. Maðurinn flúði land og dó skömmu síðar. Sannleikurinn gerði hann því ekki frjálsan heldur kom honum í óendanleg vandræði.

Nokkrir jafnaldrar mínir af 68-kynslóðinni hafa skráð æviminningar sínar. Menn leggja venjulega áherslu á sögulegt mikilvægi sjálfs sín. Þroskaárin 1967-1980 voru átakatímar. Stúdentar í París og Berlín slógust við lögreglu og byggðu sér götuvígi. Í Reykjavík voru átök um hersetuna, kvenréttindi og Vietnam stríðið. Menn lýsa þátttöku sinni í baráttunni og helstu áhrifavöldum samtímans. Þar ber hæst róttæka stúdentaleiðtoga og gamla pólitíska refi eins og Trotsky og Rósu Luxemburg en auk þess dægurlagaskáldin Bob Dylan, Þorstein Eggertsson og fleiri. Margir vitna jöfnum höndum í Maó formann og ýmsa dægurlagahöfunda sem orðuðu vonir og þrár heillar kynslóðar. Speki eins og „Can‘t buy me love“ eða „Give peace a change,“ verða eins og ódauðlegir frasar úr Brennunjálssögu. 68-kynslóðin segist hafa umbylt heiminum með rauða kverið í annarri hendi og „Sgt Pepper‘s Lonely Hearts Club Band“ í hinni. Allir voru að keppast við að vera róttækustu hipparnir en urðu með aldrinum venjulegir smáborgarar með annan fótinn á Tene.

Eftir að hafa lesið þykkan stafla af ævisögum ákvað ég að láta þar við sitja. Ég þori ekki fyrir mitt litla líf að draga fram allan sannleikann hvað þá heldur að blaðra um spekina í textum John Lennon. Læt mér bara nægja beiskjuna í Gretti Ásmundarsyni.