Þrátt fyrir að stutt væri í sumarfríið var stemmningin meðal nemendanna í M.M. Robinson High School í Kanada ansi döpur. Fyrr í vikunni höfðu fjórir nemendur látist í bílslysi. Þessi mikli harmleikur hafði mikil áhrif á alla í Burlington, sem er í útjaðri Toronto.
Leslie Mahaffy, 14 ára, var vinkona eins hinna látnu. Það var ekki langt í 15 ára afmælið hennar og hún gat ekki beðið eftir að verða fullorðin. Það hafði orsakað árekstra. Hún og móðir hennar voru farnar að rífast og Lesli nennti ekki að sækja skóla. Hún vildi bara vera með vinum sínum, drekka og fara í partý.
Móðir hennar var byrjuð að sækja fundi hjá stuðningshópi fyrir foreldra unglinga. Hópurinn taldi að hún þyrfti að setja dóttur sinni ákveðin mörk, til dæmis með því að læsa húsinu ef Leslie stæði ekki við það sem ákveðið hafði verið hverju sinni. Hópurinn taldi mikilvægt að unglingar finni að gjörðir þeirra hafi afleiðingar.
Deilurnar við móðurina var þó ekki það sem var efst í huga Leslie núna. Hún syrgði vin sinn og vildi deila sorginni með vinum sínum. Seinnipart föstudagsins 14. júní 1991 fór hún út skóg með vinum sínum til að hitta aðra nemendur skólans. Þau tóku bjór með og skáluðu fyrir hinum fjórum látnu.
Klukkan var að verða tvö að nóttu og þau ætluðu að vera viðstödd útför daginn eftir en enginn vildi fara heim. Að lokum lagði Leslie þó af stað heim. Nokkrir vinir hennar fylgdu henni. Þegar heim var komið, kom hún að læstum dyrum. Hún íhugaði að vekja móður sína en nennti ekki að standa í deilum.
Hún gekk því nokkur hundruð metra leið að sjoppu, sem var opin allan sólarhringinn, og hringdi í vinkonu sína til að spyrja hvort hún gæti sofið heima hjá henni. En vinkonan hafði rifist við móður sína svo það var útilokað að Leslie gæti gist hjá henni þessa nótt. Leslie sá því ekki annað úrræði en að vekja móður sína og hélt því heim á leið.
Skömmu áður en hún kom heim sá hún ungan mann á milli bíla í götunni. Hann var myndarlegur og það var eitthvað villt við hann. Hann brosti og spurði hana hvert hún væri að fara. Hún hló og sagðist vera á heimleið til að fá skammir hjá móður sinni. Hann hló. Leslie spurði hann hvað hann væri að fara að gera og hann sagðist hafa í hyggju að brjótast inn hjá nágrönnunum. Leslie hló aftur. Hann var svo sannarlega svona villt týpa.
Hann bauð henni sígarettu. Hún ætti eiginlega ekki að þiggja hana en ein sígaretta hafði nú aldrei drepið neinn.
Morguninn eftir kom Debbie Mahaffy að tómu rúmi Leslie. Leslie mætti helgur ekki í útförina og ýtti það enn frekar undir áhyggjur Debbie sem tilkynnti lögreglunni þá að dóttir hennar væri horfin.
Dagar liðu
Tveimur vikum síðar voru hjón að róa í kanó á Gibson vatni, sem er um 75 kílómetra frá Burlington, þegar þau komu auga á steypuklumpa í vatninu. Eitthvað sat fast í þeim en þau sáu ekki hvað. Maðurinn sneri aftur síðar um daginn með veiðimanni og náðu þeir að hífa einn steypuklump upp og sáu þá að fótur stóð út úr honum.
Lögreglan mætti á vettvang og hinir steypuklumparnir voru hífðir upp. Það var ekkert áhlaupaverk því þeir voru þungir, rúmlega 100 kíló hver.
Vegna ástands líksins tók það sérfræðinga eina viku að losa það úr steypunni. Út frá tönnum þess var hægt að staðfesta að líkið var af Leslie. Henni hafði verið nauðgað áður en hún var myrt.
Lögreglan komst að því að sú tegund sements, sem hafði verið notuð, var aðeins seld þarna á svæðinu og á næstu fjórum vikum yfirheyrði hún alla þá sem höfðu keypt sement. En það skilaði litlum árangri, enginn var grunaður um morðið.
Fleiri morð
Á sama tíma voru tvær ungar konur myrtar á svæðinu og hvarf þeirra þriðju var tilkynnt. Árin á undan höfðu verið sérstaklega hættuleg fyrir konur í Toronto, sérstaklega í Scarborough hverfinu. Frá 1987 til 1990 var tilkynnt um 14 nauðganir á ungum konum. Fjölmiðlar töldu að sami maðurinn hefði verið að verki í öllum málunum og var hann nefndur „The Scarborough Rapist“.
Lífsýni voru tekin úr 130 grunuðum mönnum en það varð ekki til þess að neinn væri handtekinn. En 1990 bárust lögreglunni upplýsingar sem bentu á mann sem var sagður myndarlegur, sjarmerandi og kynlífssjúkur. Hann var sagður stæra sig mikið af kynlífi sínu og fór ekki leynt með að hann var fyrir gróft kynlíf. Hann hét Paul Bernardo.
Lögreglan yfirheyrði hann og hann lét lífsýni í té af fúsum og frjálsum vilja. En fyrir mistök var sýnið ekki rannsakað og lögreglumennirnir fylgdu þessari slóð því ekki eftir.
Það var ári síðar sem Leslie fannst myrt. Tæplega ári síðar hvarf hin 15 ára Kristen French þegar hún var á leið heim úr skóla. Tveimur vikum síðar fannst lík hennar um 500 metrum frá staðnum þar sem lík Leslie fannst. Kristen hafði líka verið nauðgað.
Sérstakur rannsóknarhópur var nú settur á laggirnar og einbeitti hann sér að morðunum og nauðgununum. Sérstakt símanúmer var tekið í notkun og gat almenningur hringt í það með ábendingar varðandi málin.
Á skömmum tíma barst lögreglunni 41.000 ábending og úr varð listi með nöfnum 3.000 grunaðra. En allt þetta skilaði engum árangri.
Í júní 1992 fékk rannsóknarhópurinn heimild til að grafa lík Leslie upp til að gera fleiri rannsóknir á því. Réttarmeinafræðingar gerðu þá nýja uppgötvun. Áður en Leslie lést hafði hún tekið lyfið Halcion, sem er hraðvirkandi svefnlyf. Það voru einnig leifar af sama lyfi í líki Kristen French.
Lögreglunni bárust nú ábendingar um 28 ára mann, Paul Bernardo. Þegar lögreglumenn hittu hann var hann kurteis, myndarlegur, brosmildur og opinskár. Hann féllst á að láta lífsýni í té og nefndi að hann hefði áður látið lífsýni í té. Þetta kom lögreglumönnunum á óvart og þegar þeir könnuðu málið hjá rannsóknarstofunni kom í ljós að mistök höfðu verið gerð og sýnið hafði ekki verið rannsakað. Bót og betrun var lofað en ekkert gerðist og málinu var ekki fylgt eftir.
Erfiðar fjölskylduaðstæður
Paul Bernardo fæddist í Scarborough 1964. Hann var yngstur þriggja systkina í fjölskyldu sem virtist, út á við, lifa ósköp venjulegu lífi. En bak við veggi heimilisins var lífið ekki auðvelt því fjölskyldufaðirinn var ofbeldisfullur.
Verst kom þetta niður á systur Paul sem var ítrekað nauðgað af föður sínum, stundum fyrir framan hina fjölskyldumeðlimina. Móðir þeirra gerði ekkert til að vernda börnin. Hún þróaði með sér þunglyndi og hélt sig út af fyrir sig í kjallaranum.
Paul var greindur og hafði útlitið með sér. Stelpurnar í skólanum dáðu hann. Þegar hann var 16 ára lenti hann í rifrildi við móður sína og hún sagði við það tækifæri að faðir hans væri ekki líffræðilegur faðir hans. Í kjölfarið fór Paul að þróa með sér árásargirni. Hann flutti að heiman og átti ekki í neinum vandræðum með að finna sér kærustur. En á kynlífssviðinu þróaðist hann í ofbeldisfullan farveg, hann barði kærustur sínar og hótaði að drepa þær ef þær myndu kæra hann.
Karla
Í október 1987 kynntist hann Karla Homolka, sem var 18 ára og starfaði í gæludýraverslun. Paul var orðinn 23 ára. Þau urðu ástfangin og Karla var heltekin af honum. Hún sætti sig við dökkar hliðar hans og vildi gera allt til að gera hann hamingjusaman.
Paul naut þess að taka upp myndbönd af Karla þegar þau stunduðu kynlíf. Þau trúlofuðu sig og bjuggu í kjallaranum hjá fjölskyldu hennar en auk foreldra hennar var það 15 ára systir hennar, Tammy. Svo hörmulega vildi til kvöld eitt að Tammy lést þegar hún var með Karla og Paul. Hún var talin hafa drukkið of mikið áfengi og hefði kafnað í eigin ælu.
Paul og Karla fluttu í eigið hús þegar þau gengu í hjónaband 1991. Þrátt fyrir að Paul væri stjórnsamur er Karla ánægð með lífið. En ári síðar lamdi hann hana í spað. Þegar foreldrar hennar báðu hana um að yfirgefa hann, neitaði hún. Ofbeldið færðist í aukana næsta hálfa árið og eftir jólin 1993 mætti hún með glóðarauga á báðum augum í vinnuna. Vinnufélagar hennar hringdu í foreldra hennar sem neyddu hana til að fara á sjúkrahús og þaðan var haft samband við lögregluna. Paul var handtekinn en látinn laus gegn tryggingu. Um leið hóf lögreglan að fylgjast með honum dag og nótt.
Umdeildur samningur
Karla fann að líf hennar var komið í mikið óefni og setti saman áætlun. Hún fór ekki heim til Paul, heldur í felur hjá frænda sínum og frænku. Hún sagði þeim að Paul hefði nauðgað og drepið Leslie og Kristen. Hún sagði að hann hefði neytt hana til að hjálpa til við að nema þær á brott og nauðga og að þetta hefði verið tekið upp á myndband.
Á svipuðu tíma tókst starfsfólki rannsóknarstofunnar loksins að finna gleymda lífsýnið úr Paul. Það reyndist passa við lífsýni sem fundust á nokkrum fórnarlömbum nauðgana. Paul var því handtekinn.
Þegar Karla ræddi aftur við lögregluna, hafði hún lögmann með sér. Hún sagðist reiðubúin til að skýra frá öllu því sem hún vissi gegn því að hún yrði ekki sótt til saka fyrir afbrotin, sem hún sagðist hafa verið neydd til að taka þátt í. Saksóknari var ekki reiðubúinn til þess en bauð henni væga refsingu ef hún segði lögreglunni allt og skrifaði undir samning.
Lögreglan gerði húsleit heima hjá Paul og Karla og fann klámmyndir af Karla, bæði aleinni og með öðrum konum. Einnig fundust skriflegar lýsingar Paul á því sem hann gerði öllum fórnarlömbum sínum í Scarborough.
Saksóknarar gengu nú frá formlegum samningi við Karla um að hún myndi bera vitni gegn því að fá væga refsingu. En síðar sáu þeir eftir að hafa gert þennan samning.
Karla sagði að Paul hefði nauðgað rúmlega 30 konum og að þetta hefði hann sagt henni á brúðkaupsnóttinni þeirra.
Paul varð einn hataðist maðurinn í Kanada þegar fréttir bárust af þessu. En Karla stóð honum ekki langt að baki á „haturslistanum“ vegna þess að viku eftir að hún skrifaði undir samninginn við saksóknar fundust nýjar upptökur. Þetta eru upptökur sem sýna Karla í alveg nýju ljósi. Á þeim sést hún taka virkan þátt í að nauðga og misþyrma Leslie. Hún sést deyja á upptökunni. Önnur upptaka sýnir þegar Kristen er nauðgað og hún sést deyja.
Upptökurnar sanna sekt Paul en um leið að Karla tók virkan þátt í ofbeldinu. Hún hvatti Paul áfram með hrópum. Hún tók þátt í nauðgununum og á einni upptökunni sást hún lemja eina stúlkuna í höfuðið með hamri.
Lögreglan komst einnig að því að Karla hafði aðgang að svefnlyfinu Halcion í vinnu sinni í gæludýraversluninni. Hún hafði útvegað svefnlyfið. Hún tók þátt í brottnámi stúlknanna, misþyrmingunum og nauðgununum. Og hún var viðstödd morðin. En því miður höfðu saksóknarar gert samning við hana og því var að hámarki hægt að dæma hana í 12 ára fangelsi. Almenningi var að vonum misboðið.
Réttarhöldin
Í lok júní 1993 hófust réttarhöldin yfir Karla. Hún játaði að hafa tekið þátt í nauðgununum og morðunum á Leslie og Kristen. Hún játaði einnig að hafa gefið systur sinni sljóvgandi efni svo Paul gæti nauðgað henni. Þá nauðgun tóku þau líka upp á myndband.
Tammy lést af völdum sljóvgandi efnanna en ekki af völdum áfengisneyslu.
Lögreglan hafði fundið upptökur af Karla og Paul stunda kynlíf rétt eftir að Tammy lést. Karla var í fötum Tammy á upptökunum.
Eftir átta daga réttarhöld var Karla dæmd í 12 ára fangelsi.
Í maí 1995 hófust réttarhöldin yfir Paul og þar kom margt óhugnanlegt fram sem ekki verður skýrt frá hér nema hvað ljóst var að Paul og Karla voru ung og myndarleg og gjörspillt. Fjölmiðlar nefndu þau „Ken og Barbie-morðingjana“.
Paul var dæmdur í ævilangt fangelsi.
Laus úr haldi
Karla var látin laus úr fangelsi 2005. Foreldrar hennar tóku á móti henni þegar hún losnaði en þau höfðu fyrirgefið henni voðaverkin.
Karla giftist á nýjan leik og á þrjú börn. Hún lifir kyrrlátu lífi einhvers staðar í Kanada en fær ekki flúið þá staðreynd að hún og Paul urðu táknmynd illskunnar í huga kanadísku þjóðarinnar.
