Fjölskyldufaðir á höfuðborgarsvæðinu hefur frá því í byrjun árs sætt reglulega hótunum og skemmdarverkum af hálfu aðila sem segjast vera að rukka hann um skuld fyrirtækis hans við fyrirtæki, í eigu erlends aðila, sem fyrirtæki fjölskylduföðurins var í viðskiptum við áður en það fór í þrot. Fyrr í vikunni gengu þessir aðilar síðan enn lengra með því að kveikja í bílum, bílskýli og bílskúr við heimili hans. Hann segir að litlu hafi mátt muna að eldurinn læsti sig í íbúðarhúsið og sem betur fer hafi nágranni hans orðið var við eldinn og vakið fjölskylduna. Málið hefur verið kært til lögreglu en fjölskyldufaðirinn segir börn sín vera mjög hrædd og varla þora að fara í skólann. Hann veltir því fyrir sér á hvaða leið þjóðfélagið sé þegar gengið sé svona langt vegna viðskiptaskulda á milli fyrirtækja. Ljósmyndir bera með sér að um mikinn eld hafi verið að ræða.
Fjölskyldufaðirinn vill ekki láta nafn síns getið. Hann hefur starfað í verktakageiranum. Fyrirtæki hans lenti í rekstrarvanda í kjölfar covid-heimsfaraldursins einkum vegna mikilla verðhækkana á nauðsynlegum aðföngum til rekstrarins og fór á endanum í þrot en gjaldþrotaskiptum á fyrirtækinu er ekki lokið.
Fjölskyldufaðirinn segir frá því í samtali við DV að allt hafi þetta byrjað fljótlega upp úr síðustu áramótum. Honum hafi farið að berast nafnlaus símtöl, úr óskráðum númerum, þar sem hann hafi verið rukkaður um skuld hins gjaldþrota fyrirtækis við annað fyrirtæki sem vann fyrir hið fyrrnefnda fyrirtækið fyrir um þremur árum. Skuld sem fyrirtæki fjölskylduföðurins gat ekki greitt.
Fjölskyldufaðirinn segir að hann hafi í þessum fyrstu símtölum verið beðinn um að koma á fund. Ekki hafi verið nefnt hvern hann ætti að hitta og engin ákveðin upphæð á skuldinni nefnd. Nóttina eftir þetta fyrsta símtal hafi verið brotin rúða í íbúðarhúsi hans og fjölskyldunnar. Síðan hafi ekkert heyrst frá þessum aðilum í nokkurn tíma fyrr en komið hafi verið aftur á heimilið og þá skorið í dekk á fjölskyldubílunum tveimur.
Nokkrum vikum síðar vorum rúður brotnar í bílunum en aðfaranótt síðasta miðvikudags var hins vegar kveikt í:
„Þá brenna bílarnir, bílskýli, bílskúrinn og bara munaði sekúndum að húsið hjá mér brynni líka,“ segir fjölskyldufaðirinn við DV.
Hann segist hafa verið sofandi í húsinu ásamt syni sínum og þeir feðgar hafi vaknað við að nágrannar hafi verið að berja á útidyrahurðina til að vekja þá. Þegar hann hafi komið til dyra hafi bílarnir, bílskýlið og skúrinn verið orðin alelda. Hann segir að ef slökkviliðið hefði verið örlítið seinna á staðinn hefði eldurinn læst sig líka í íbúðarhúsið en þó hafi orðið skemmdir á því, rúður sprungið og veggur sem sneri að innkeyrslunni sviðnað.
Bílarnir hafi brunnið til ösku og bílskýlið og bílskúrinn brunnið mikið og litlu hafi mátt muna:
„Ef nágrannarnir hefðu ekki vakið mig þá veit ég ekki endilega hvort maður hefði getað spurt að leikslokum.“
Hann hafi reynt að sprauta vatni á eldinn, áður en slökkvilið kom á vettvang, og brennt sig við það en það hafi lítið haft að segja.
Á myndunum hér að neðan má sjá að báðir bílarnir eru augljóslega gjörónýtir eftir íkveikjuna.
Fjölskyldufaðirinn segir að umræddir aðilar sem hafi haft samband hafi sagst vera að rukka fyrir áðurnefnt fyrirtæki sem var í viðskiptum við fyrirtæki hans sem farið hafi í þrot vegna rekstrarvanda í kjölfar áhrifa covid-faraldursins. Fyrrnefnda fyrirtækið sé í eigu erlends manns en þó hafi það verið Íslendingur sem hringt hafi í hann til að rukka en sá maður hafi virst lítið vita um þessi viðskipti og hafi því líklega verið fenginn til að hringja. Fyrirtækið hafi þó einnig farið hina lögformlegu leið og gert kröfu í þrotabúið
Fjölskyldufaðirinn segir að við gjaldþrotið hafi verktakafyrirtæki hans skuldað fyrirtæki erlenda mannsins tugi milljóna króna. Hann ítrekar að fyrirtæki hans hafi lent í óyfirstíganlegum vanda vegna áhrifa covid-faraldursins og þá einna helst gríðarlegra verðhækkana og nefnir við fréttamann DV dæmi um að aðföng til rekstrarins hafi í mörgum tilvikum meira en tvöfaldast í verði. Hann hafi lagt sig allan fram við að halda rekstrinum gangandi eftir að faraldrinum lauk en það hafi einfaldlega ekki tekist.
Fjölskyldufaðirinn segir það ljóst að þótt fyrirtæki hans hafi orðið gjaldþrota réttlæti það sannarlega ekki íkveikju eins og þessar sem hann varð fyrir. Hann veltir því fyrir sér hvort það sé ekki almenn samstaða um það í íslensku samfélagi að svona nokkuð gerist ekki þótt menn lendi í sams konar vandræðum og hann:
„Að reyna að ganga að fjölskyldu manns dauðri.“
Fjölskyldufaðirinn segir að hótanir hafi borist honum eingöngu í gegnum síma og allar úr óskráðum númerum og án þess að nokkur nöfn séu nefnd nema áðurnefnt fyrirtæki sem verið sé að krefjast greiðslu fyrir. Honum hafi ekki verið hótað augliti til auglitis en þegar umræddir aðilar hafi komið á heimilið hafi það verið að nóttu til í þeim tilgangi að fremja áðurnefnd skemmdarverk.
Hann segir íkveikjuna í vikunni vera tilraun til manndráps.
Fjölskyldufaðirinn segist hafa tilkynnt málið til lögreglu sem sé að vinna í því en þar sem enginn hafi talað við hann augliti til auglitis, símtölin séu nafnlaus, hann ekki séð þá sem kveiktu í og að við fyrri skemmdarverkin hafi sést á öryggismyndavélum að aðilarnir hafi verið grímuklæddir geri það lögreglunni erfiðara um vik að upplýsa málið.
Hann segir ljóst að eftir íkveikjuna beinist ógnin ekki eingöngu að honum heldur fjölskyldu hans líka:
„Börnin manns geta varla farið í skólann vegna þess að þau eru stjörf af ótta.“
Fjölskyldufaðirinn veltir því aftur upp í samtalinu við DV hvort það eigi virkilega að vera þannig í íslensku samfélagi að gengið sé svona fram vegna ógreiddra viðskiptaskulda:
„Við lendum öll í einhvers konar áföllum í lífinu. Það réttlætir ekki það að verið sé að brenna ofan af fólki. Það sé verið að koma og ógna fjölskyldu þinni fyrir ótengd mál.“
Hann geldur varhug við þessari þróun og vill meina að hér sé um áhrif erlendis frá að ræða.
Hann leggur áherslu á að hann hafi ekki verið að gera sér það að leik að setja fyrirtækið í þrot og minnir á að skuldir fyrirtækja séu á þeirra ábyrgð en ekki einstaklinga sem eigi þau og stjórni frá degi til dags.
Fjölskyldufaðirinn minnir á að lokum að hann hafi í raun verið rukkaður af nafnlausum aðilum, upphæð hafi aldrei verið nefnd og ekki fyrir hvað nákvæmlega ætlast sé til að hann greiði sem sé nauðsynlegur grundvöllur löglegrar innheimtu. Það eina sem komi fram sé fyrir hvaða fyrirtæki sé verið að rukka og hver áðurnefndur eigandi þess sé. Hann heldur að lögreglan muni fljótlega boða eigandann í skýrslutöku.
Fjölskyldufaðirinn segir það ekki koma til greina að fara á fundi með þeim aðilum sem hafi haft samband, haft í hótunum, og sagst vera að rukka fyrir títtnefnt fyrirtæki og eiganda hans:
„Ég er ekkert að fara á fund með einhverjum mönnum sem ég veit ekkert hverjir eru.“
Að lokum greinir hann frá þeim áhrifum sem þetta allt saman hafi haft á líðan hans og fjölskyldunnar:
„Maður sefur ekki og fjölskyldan er í molum. Þetta er ekkert sem á að bjóða fólki upp á og þetta er ekki það þjóðfélag sem við viljum byggja hérna upp.“
