Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir er snúin aftur á svið íslenskra stjórnmála og það með miklum gusti. Þorgerður yfirgaf sviðið árið 2013 en hafði fyrir þann tíma verið ein helsta vonarstjarna Sjálfstæðisflokksins, ráðherra og varaformaður hans. Hrunið og eftirmálar þess ollu því að Þorgerður leit svo á að tíma sínum í stjórnmálum væri lokið en heillaðist af stefnu nýs framboðs, Viðreisnar, og ákvað að taka slaginn. Viðreisn náði miklum árangri í kosningunum, ekki síst Þorgerður sem kjörin var 4. þingmaður Suðvesturkjördæmis. Hún boðar ný stjórnmál, aukið frjálslyndi og samvinnu og segir að við lifum ótrúlega áhugaverða tíma í íslenskri pólitík.

Þorgerður segir pólitík mikið hafa verið rædda á sínu æskuheimili. „Ég er alin upp á krata-, kvennalista- og kvenréttindaheimili. Ég var alltaf að reyna að sannfæra pabba um að Sjálfstæðisflokkurinn væri stærsti jafnaðarmannaflokkur Íslands, til að reyna að fá hann til að kjósa flokkinn. Þá var rúm fyrir mjög fjölbreyttar skoðanir í Sjálfstæðisflokknum.“

En ekki í dag?
„Nei, minna.“

Þorgerður Katrín var kjörin á þing árið 1999 og var gerð að ráðherra menntamála í lok árs 2003. Hún varð síðan varaformaður Sjálfstæðisflokksins árið 2005.

Þetta er nokkuð skjótur framgangur, þú nærð mjög langt innan flokksins. Ertu sátt við tíma þinn þar þegar þú lítur til baka?
„Já, mér leið vel þar, þetta var góður tími og ég kynntist mörgu góðu fólki. Í dag sé ég hvað var raunverulegt í því, hverjir eru vinir manns og hverjir ekki. Að mínu mati velur maður ekki vini eftir stjórnmálaskoðunum og ég á marga góða vini sem eru með aðrar hugsjónir en ég.“

Þú verður vör við það núna, eftir að þú gengur til liðs við Viðreisn, að það eru ekki allir sáttir?
„Já, ég verð það.“