Vefútgáfa breska blaðsins Mirror fjallaði um myndbandið og gerði því ítarleg skil.
Hannah Hamar, sem er 27 ára dýralæknir og YouTuber, sagði upp starfi sínu í Ástralíu og flutti til Íslands til að kynnast uppruna móður sinnar. Hún segir að móðir hennar sé íslensk og hafi flutt til Ástralíu þegar hún var um þrítugt.
Í myndbandinu segir Hannah að hún hafi lengi haft löngun til að flytja til Íslands til að kynnast menningu landsins og fjölskyldurótum sínum. Með hjálp fjölskyldu og tengsla móður sinnar tryggði hún sér starf áður en hún kom til landsins.
Hún segir Ísland hafa heillað hana, meðal annars vegna náttúrunnar. Á meðan á dvölinni stóð skoðaði hún til dæmis eldsumbrotasvæðið á Reykjanesskaganum sem var einstök lífsreynsla. En þrátt fyrir almennt jákvæð kynni af landi og þjóð komu nokkur atriði henni á óvart þegar hún dvaldi hér á landi.
Hannah segir myrkrið yfir vetrarmánuðina hafa haft mikil áhrif á líðan hennar. Hún átti erfitt með að halda reglulegum svefntíma og upplifði mikla einangrun.
„Stærsta ástæðan fyrir því að ég ákvað að fara heim var svefninn. Ég var einfaldlega ekki að ná að sofa og hafði ekki nægan stuðning í kringum mig til að halda reglulegum takti,“ segir hún.
Að hennar sögn reyndist einnig erfitt að búa langt frá nánum vinum og fjölskyldu. „Það var mjög einmanalegt að vera í landi þar sem ég átti hvorki vinahóp né nánustu fjölskyldu,“ segir hún. „Ofan á það var svefninn minn svo slæmur að mér fannst ég eiginlega vera að missa vitið svolítið,“ segir hún.
Á meðan hún bjó á Íslandi upplifði Hannah bæði sumar og vetur og segir veðrið hafa komið henni á óvart. Hún segir mikilvægt að taka veðurviðvaranir alvarlega, sérstaklega appelsínugular og rauðar viðvaranir sem gefnar eru út þegar hættulegt veður er í aðsigi. Í eitt skipti flaug hún í slæmu veðri og lýsir því sem einhverri mest ógnvekjandi reynslu lífs síns.
Hannah segir einnig að samskiptamenning hafi verið ólík því sem hún á að venjast í Ástralíu. Þar sé algengt að fólk heilsi ókunnugum á götu, en hún upplifði að slíkt væri sjaldgæfara á Íslandi. Hún leggur þó áherslu á að Íslendingar séu hlýir og góðir þegar maður kynnist þeim betur.
„Þegar maður kemst í gegnum fyrstu skelina eru þeir einhverjir yndislegustu einstaklingar sem maður getur hitt,“ segir hún.
Það kemur kannski ekki á óvart að Hannah nefni háan framfærslukostnað í færslu sinni. Hátt verð á matvælum hafi komið henni á óvart og matur á Íslandi getu verið allt að tvö- til þrefalt dýrari en í Ástralíu.
„Það var stundum erfitt að réttlæta að kaupa ferska ávexti og grænmeti,“ segir hún og bætir við að það sé lúxus að leyfa sér að fara út að borða.
Hannah segir enn fremur að hennar skoðun sé sú að stefnumótamenningin á Íslandi sé nokkuð frábrugðin því sem hún á að venjast í Ástralíu. Hér hefjist samband oft með óformlegri hætti en í Ástralíu.
„Í upphafi eru allir bara vinir og stundum sefur fólk saman eftir að hafa farið út að skemmta sér. Ef það gengur vel gæti það síðan þróast yfir í stefnumót,“ segir hún og bætir við að þessu sé háttað öðruvísi í Ástralíu.
„Ef einhver hefur áhuga þá lætur viðkomandi vita af áhuga sínum, býður manni á stefnumót og svo þróast hlutirnir áfram þaðan. Þú byrjar ekki endilega á því að sofa hjá viðkomandi og ferð svo í stefnumótaferlið,“ segir hún og bætir við að margir sem hún ræddi við á Íslandi hafi staðfest að þetta sé nokkuð algengt.
