Áhugaverð umræða fer nú fram á Reddit þar sem Íslendingar uppljóstra um það sem þeir eiga i fórum sínum og kalla megi líklega rammíslenskt og sé jafnframt eitthvað sem fáir eigi líklega. Flestir nefna fágætar íslenskar bækur en einn hlutur er nefndur til sögunnar sem verður að teljast í skrautlegri kantinum.
Málshefjandi spyr:
„Átt þú eitthvað rammíslenskt sem þú telur að fáir eða enginn annar eigi? Blár Ópal? Táneglur Gísla Súrssonar? Hvað sem er.“
Flestir nefna bækur. Einn segist eiga öll sex bindin af Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri eftir Jón Árnason:
„Veit nú ekki hvort fáir eigi þær, en þær eru allavega rammíslenskar.“
Annar aðili segist einnig hafa nýlega eignast öll sex bindin og það hafi glatt hann mjög.
Enn annar segist eiga útgáfu frá 1945 af Íslenzkum þjóðháttum eftir Jónas Jónasson.
Einnig er nefnd til sögunnar íslensk uppskriftabók frá 1937 sem er sögð innihalda meðal annars uppskrift að njólasúpu.
Einn svarandi segist eiga í fórum sínum eintak af Rauðskinnu hinni nýrri, í upprunalegri útgáfu. Það séu til 99 eintök af upprunalegu útgáfunni. Bókin var gefin út í þremur bindum fyrst árið 1971 en hún inniheldur samansafn þjóðsagna, sagnaþátta, þjóðhátta og annála.
Enn annar segist eiga Almanak Hins íslenska þjóðvinafélags frá upphafi.
Einnig eru nefndir til sögunnar hlutir og munir svo sem lopapeysa handprjónuð úr íslenskum lopa, ensk útgáfa Útvegsspilsins og dúkar frá Alþingishátíðinni 1930. Skrautlegasta innleggið er þó líklega þetta:
