Pelling greinir frá þessu í nýjum pistli á vef Daily Mail.
Pelling segir að þetta snúast ekki um svik, heldur sjálfstæði, öryggi og „raunhæfa nálgun“ á lífið eins og hún orðar það.
Í pistlinum lýsir Pelling því hvernig hún greiðir stærstan hluta heimilisútgjalda en haldi eftir eigin varasjóði sem eiginmaður hennar hefur ekki haft vitneskju um.
Sparnaðurinn, sem hún kallar „flóttasjóð“, hafi verið hugsaður bæði sem öryggisnet fyrir fjölskylduna ef neyðarástand kæmi upp og sem persónulegt frelsi fyrir hana ef aðstæður breyttust skyndilega.
Pelling segir að á upphæðin á reikningnum hafi náð hámarki árið 2010, 20 þúsund pund, en í dag sé hún um 5.500 pund.
Í pistlinum vísar hún til nýrrar rannsóknar sem sýnir að allt að þriðjungur giftra einstaklinga yfir 65 ára aldri leyni einhvers konar fjármunum fyrir maka sínum, oftar en ekki töluverðum fjárhæðum. Þetta sé ekki bundið við eldri kynslóðir heldur endurspegli breytt viðhorf til fjárhagslegs sjálfstæðis innan hjónabanda.
Pelling segist sjálf reka þessa nálgun sína til uppeldis síns – móðir hennar, sem var þekkt fyrir sparsemi, hafi kennt henni að hver gift kona ætti að hafa aðgang að eigin neyðarsjóði.
Sú ráðlegging hafi fest sig í sessi eftir að Pelling upplifði sjálf fjárhagslegt ósjálfstæði snemma í hjónabandinu, þegar hún hafði hvorki eigin tekjur né aðgang að lausafé í neyð.
Í pistlinum lýsir hún einnig hvernig mismunandi bakgrunnur hennar og eiginmannsins mótar fjármálavenjur þeirra. Á meðan hún lítur á sig sem sparnaðarsinna þrátt fyrir fatakaup og ferðalög, hafi eiginmaður hennar eytt fé í áhugamál og safngripi. Þau hafi forðast sameiginlegan reikning frá upphafi, sem hún telur hafa dregið úr árekstrum.
Að lokum segist Pelling hafa sagt eiginmanni sínum frá leynisparnaðinum í fyrsta sinn þegar hún skrifaði pistilinn. Viðbrögð hans hafi verið jákvæð og skilningsrík. Hún telur reynsluna staðfesta þá sannfæringu sína að fjárhagslegt sjálfstæði geti styrkt hjónaband fremur en grafið undan því.
