Umræðan byrjaði á því að kona að nafni Nína greindi frá nýlegri verslunarferð sinni í Portúgal.
„Fór í búð dag og keypti inn ýmislegt, meðal annars í fjórar máltíðir ásamt grænmeti, morgunmat, brauð og álegg og smá vín, ein belja af hvítu og 1 rauðvínsflaska og allskonar annað. Allt þetta kostaði 23 þúsund krónur.
Ef ég hefði keypt þetta á Íslandi hefði ég örugglega þurft að greiða að minnsta kosti 40 þúsund kall.
Datt í hug að setja þetta hér inn bara til umhugsunar.“
Færslan vakti mikil viðbrögð í hópnum og hafa yfir 80 athugasemdir verið ritaðar við hana. Sumir sögðu samanburðinn ósanngjarnan þar sem laun eru lægri í Portúgal.
„Settu líka inn hver launin eru í Portúgal,“ sagði ein og sagði að það væri ekki hægt að miða innkaup í Portúgal eða Spáni við íslensk laun eða eftirlaun.
„Það sem er „ódýrt“ fyrir íslenskan launþega/eftirlaunaþega/öryrkja kann að vera rándýrt fyrir venjulegan launþega í viðkomandi landi,“ sagði hún.
Einn benti þá á að það væri verið að bera saman verð á ákveðnum vörum en ekki kaupmátt.
„Fyrir þá sem benda á að launin séu lægri í Portúgal, þá er það ekkert náttúrulögmál að matvæli á Íslandi geti ekki kostað það sama og annars staðar í Evrópu,“ sagði annar.
Eins og fyrr segir vakti færslan mjög mikil – og hörð – viðbrögð. Nína, konan sem skrifaði færsluna, sagðist sjálf vera á eftirlaunum. Tilgangur hennar með skrifunum var til að vekja athygli á þessum mun. „Vildi bara benda á að verðlag á Íslandi er óþarflega hátt. Það eru ekki allir á Íslandi með ofurlaun,“ sagði hún.
Sumir gagnrýndu þá sem bentu á launamun samhliða verðlagningu.
„Magnað hvað Íslendingar eru meðvirkir spillingunni . Og byrja að afsaka hátt vöruverð hér á landi,“ sagði einn.
„Sama fólkið sem talar um og kvartar yfir verðlaginu á Íslandi er fólkið sem kemur hér inn í hvert skipti sem einhver deilir upplýsingum um verðlag í öðrum löndum og ver Íslenska verðið út í eitt. Það heitir veruleikafirring og meðvirkni,“ sagði annar.
