Pistlahöfundur hefur ákaflega gaman af kosningabaráttu og kosningum. Hún gerði einu sinni þau mistök að vera í útlöndum þegar sveitarstjórnarkosningar voru. Þau mistök verða aldrei endurtekin. Hún hafði verið utan við sig og ekki munað eftir kjördegi þegar hún pantaði utanlandsferðina. Hún upplifði því ekki nema úr fjarlægð fögnuðinn sem braust út þegar Besti flokkurinn vann sigur í þeim kosningum. Hún gladdist samt þar sem hún var í útlöndum, enda hafði hún kosið Jón Gnarr, sem hefur á sínum pólitíska ferli hvergi brugðist sem áhugaverður, hlýr, húmanískur og frumlegur stjórnmálamaður.
Sú sem þetta skrifar bíður spennt eftir 29. ágúst, alveg eins og hún hefur beðið eftir kosningum síðustu áratugi. Hún beið vitanlega spennt eftir 16. maí, deginum þegar sveitarstjórnarkosningar voru hér á landi. Þá vann Sjálfstæðisflokkurinn góðan sigur um allt land. Í höfuðborginni rak flokkurinn kosningabaráttu sem einkenndist af gleði þeirra sem stimpla sig fyrir fram sem sigurvegara.
Í kosningabaráttunni fyrir þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst ber ekki mikið á gleði. Það er skiljanlegt þegar hæst heyrist í nei-fólkinu, sem í of miklum mæli grípur til hræðsluáróðurs um leið og það talar fyrir einangrunarstefnu. Sá málflutningur fellur í góðan jarðveg hjá æstum einstaklingum sem á samfélagsmiðlum og í símatímum útvarpsstöðva virðast upplifa einkennilega sælu í því að magna reiði sína sem mest. Þeir hella svívirðingum yfir ríkisstjórnina og sérstaklega utanríkisráðherra, Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur, sem er jafnvel sökuð um landráð. „Það á að svipta hana ríkisborgararétti!“ þrumaði innhringjandi á einni útvarpsstöðinni svo æstur að sú sem þetta skrifar hrökk í kút.
Í nýlegum eldhúsdagsumræðum gerði þingmaður Viðreisnar María Rut Kristinsdóttir hatursorðræðu að umtalsefni og las upp svæsin skrif um sjálfa sig, eiginkonu sína og stjórn Evrópuhreyfingarinnar sem var hótað lífláti.
Alvöru rökræður geta auðveldlega týnst í heift, hatri og hótunum sem viðgangast of víða og eru jafnvel taldar óumflýjanlegur hluti af málflutningi í kosningaslag. Einhverjir hafa talað um væntanlega þjóðaratkvæðagreiðslu sem lýðræðisveislu. Það kann að lýsa barnslegri bjartsýni. Erfiðar vikur gætu verið fram undan þar sem reyna mun verulega á taugakerfi þeirra sem vonast eftir málefnalegri kosningabaráttu.
Guðlaugur Þór Þórðarson, fyrrverandi utanríkisráðherra, sagði nýlega í viðtali við RÚV að það myndi reyna á styrk fjölmiðla í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Hann sagði: „Það reynir mikið á þá, hvort þeir byggja fréttir á staðreyndum og hvort þeir komi með bæði sjónarhornin…“
Pistlahöfundur hugsaði samstundis hvort það gæti virkilega verið að þarna væri þessi röggsami og reynslumikli stjórnmálamaður að skamma Morgunblaðið fyrir einhliða fréttaflutning. En Guðlaugur Þór, sem henni er hlýtt til, brást þarna. Hann hafði einfaldlega ekki lokið við setninguna og bætti við nokkrum orðum. Setning hans um fjölmiðla varð því: „Það reynir mikið á þá, hvort þeir byggja fréttir á staðreyndum og hvort þeir komi með bæði sjónarhornin eða hvort þetta verði eitthvert eintal þeirra sem vilja ganga inn í Evrópusambandið.“
Nei, Guðlaugur Þór var ekki að efna í frétt með því að skamma Moggann. Erfitt var að skilja orð hans öðruvísi en hann væri að skamma RÚV og vísa í Silfurs-þátt þar sem sérfræðingar ræddu Evrópumál og enginn NEI-maður, fullur af fúllyndi og bræði, fékk að breiða úr sér.
Það er engin frétt þegar eitilharðir Sjálfstæðismenn skammast út í RÚV því það gerist með reglulega millibili. Pistlahöfundur hefur reyndar alltaf dálítið gaman af því þegar hægri menn byrja að djöflast í RÚV, sérstaklega ef um er að ræða skrímsladeild Sjálfstæðisflokksins og útibú þeirrar deildar í Miðflokknum. Það er sitthvað kómískt við þá reiði. RÚV-ararnir í Efstaleiti hafa þó sennilega ekki jafn mikinn húmor fyrir því og sú sem þetta skrifar.
Það er líklega verið að fara fram á of mikið með því að biðja um skammt af gleði í þessa kosningabaráttu. Unga fólkið sem vill sjá hvað í boði er gæti þó boðið upp á hana. Það á að mæta glaðbeitt í baráttuna og hvetja til þess að sagt verði JÁ þann 29. ágúst. Það myndi allavega vega eitthvað upp á móti öllum ofsanum sem er í gangi.
