Rætt var um Laugardalinn og ónýt mannvirki þar á bæ í þættinum Íþróttavikan með Benna Bó, sem sýndur var á Hringbraut. Magnús Geir Eyjólfsson, fréttamaður á RÚV, Þróttari og grjótharður stuðningsmaður Everton, mætti í settið ásamt Herði Snævari, íþróttastjóra Torgs til að kryfja málið en íbúum Laugardalsins svíður svikin loforð borgarinnar um íþróttamannvirki.

Magnús benti á að þetta væru tvö aðskilin mál. Annarsvegar útiaðstaða Þróttar og hinsvegar íþróttahús. „Útiaðstaða Þróttar hefur verið lengi hreinlega til skammar. Við erum með einn völl sem annar engan veginn því álagi sem fylgir því að vera með eitt fjölmennasta hverfi borgarinnar.“ Hann sagði að gervigrasið hefði verið lagt á fyrir sjö árum og væri orðið ónýtt. Meir að segja handónýtt. Þá séu margir þéttingareitir í hverfinu sem væri alltaf að stækka en innviðir væru ekki að fylgja með.

„Fyrir utan að gervigrasið sé ónýtt var það lagt af slíkri vankunnáttu að það er mjög langt í lagnirnar fyrir neðan. Þannig það er engin snjóbræðsla og hann er því í klakaböndum fjóra til fimm mánuði ársins. Ef hann er ekki óleikhæfur er hann stórhættulegur.“

Útboð vegna nýs gervigras er í gangi en eru stopp að sögn Magnúsar því verktakar séu að kæra útboðin. „Völlurinn í þessum snjó hefur verið ónothæfur. Krakkarnir eru að moka fyrir æfingar en stórir klakar eru á vellinum yfir veturinn. Þetta er eitt,“ segir Magnús en eldræðu hans má hlusta á hér fyrir neðan þar sem hann bendir á að þriðja besta kvennalið landsins sé að spila á vellinum en óvíst er hvort það sé löglegt. Þá benti hann á að börnin í hverfinu hafa ekkert íþróttahús, Ármann geti varla spilað með tveimur liðum og svona mætti áfram telja. „Það sýður á fólki og íbúar upplifa þetta sem enn eitt skiptið sem borgin stendur ekki við sitt.“

Hörður Snævar hafði fá orð um ástandið í Laugardal og hvatti kjósendur til að láta atkvæðin tala. „Fólk á Akureyri var eitthvað ósátt við orð okkar hér í síðustu viku en hvað á fólk að gera? Í Kópavogi eru tvö knattspyrnuhús, fjögur íþróttahús í fullri stærð. Reykvíkingar eru með tvær hallir. ÍR og Egilshöllina. Út um alla Reykjavík hafa íþróttamannvirki setið á hakanum í ótrúlega mörg ár og landsliðin okkar eru í tómu rugli með aðstöðu. Þetta er óboðlegt ástand og snertir svo marga. Nánast alla þjóðina því öll tengjumst við íþróttum á einn eða annan hátt sem foreldrar eða þátttakendur.“