„Það sem þjóðin óttaðist er nú nístingskaldur veruleiki. Þú ert látin. Þjóðir syrgja. Ekki bara við Íslendingar,“ skrifar Ragga Nagli á Facebook síðu sína í dag. Hún er ein af þeim fjölmörgu sem hafa tjáð sig um Birnu á samfélagsmiðlum síðan í gær. Við fengum góðfúslegt leyfi hennar til þess að birta pistilinn hennar hér og gefum henni því orðið…
Elsku Birna Brjánsdóttir.
Ég þekkti þig ekki. En ég hef hugsað um þig á hverjum degi í heila viku. Ég horft á fallega andlitið þitt á öllum miðlum. Stóru augun þín. Rauða hárið og þykku varirnar.
Ég hef aldrei hitt þig. Ég þekkti þig ekki. En finnst samt ég hafa þekkt þig.
Því ég hefði alveg getað verið þú. Fyrir 20 árum. Árið 1997. Þegar ég var líka í Dr. Martens skóm. Með stáltá. Eins og þú.
Að djamma í Reykjavík frameftir morgni. Með pylsu í hönd að leita að meira djammi. Eða leita að fari heim. Í rúmið hlýja. Eins og þú.
Strákar á rúntinum stoppa og lofa partýi og meira stuði.
Eða lofa skutli heim í heitum bíl á kaldri janúarnótt.
Þess vegna hryggir það mig að lesa athugasemdir frá skilningssljóum röddum: “Hvað var hún að hugsa að fara upp í bíl með ókunnugum strákum.” “Kennir stelpum að þiggja ekki far með hverjum sem er.”
Ég hefði getað verið þú og farið upp í þennan bíl.
Vinkona mín. Systir mín. Frænka mín. Við hefðum allar getað verið þú.
Það sem þjóðin óttaðist er nú nístingskaldur veruleiki. Þú ert látin. Þjóðir syrgja.
Ekki bara við Íslendingar.
Líka Grænlendingar sem syrgja þig með kveikt á kertum.
Og þeir syrgja ógæfusyni lands síns.
Þessa tvo menn sem vekja upp hjá okkur vondar tilfinningar.
Reiði. Hjálparleysi. Skilningsleysi. Vonleysi.
En við þurfum að passa að þessar tilfinningar geri okkur ekki að minni mönnum. Það er ekki langt síðan að Íslendingur framdi ódæðisverk í Danmörku en það hafði engin áhrif á framkomu Dana í garð okkar hinna landa hans.
Elsku Birna. Ég þekkti þig ekki en stóru augun þín segja mér að þú myndir sýna Grænlendingum sömu virðingu. Ég er viss um að þú myndir nota ást og kærleik til að reka út hatur og ofbeldi.
Elsku Birna. Fjölskyldan þín á hug minn allan núna og sendi þeim mínar dýpstu samúðarkveðjur.
Minning þín lifir á meðal sorgmæddrar þjóðar.
Ég kveiki á kerti fyrir þig og held áfram að hugsa um þig.
Eins og ég hafi þekkt þig.
