Þetta á til dæmis við um D-vítamín sem er oft nefnt „sólskinsvítamínið“. Margir segja að það eigi ekki að taka það á kvöldin því það geti valdið svefntruflunum. En er þetta rétt?
Innkirtlafræðingurinn Stephan Scharkla sagði að sögn Hamburger Abendblatt að við töku D-vítamíns þurfi ekki aðeins að huga að tímasetningunni, heldur einnig hvernig það er tekið.
Við þurfum að fá flest vítamín daglega í gegnum matinn okkar til að sleppa við að lenda í vítamínskorti. D-vítamín er þó öðruvísi því líkaminn getur sjálfur framleitt það með hjálp sólargeisla. Þess vegna er það stundum kallað „sólskinsvítamínið“.
Þessi náttúrulega framleiðsla uppfyllir venjulega 80 til 90% af þörf líkamans fyrir vítamínið en afgangurinn kemur úr matnum. Þrátt fyrir að líkaminn geti venjulega framleitt nóg af því sjálfur, glíma margir á norðurhveli jarðar við D-vítamínskort því sólin er ekki nægilega sterk hér.
Líkaminn geymir D-vítamín í vöðvum, fituvef og lifrinni þannig að líkaminn getur gengið á þessar birgðir í nokkra mánuði. En ef maður er of lítið úti við á sumrin, þá gengur hratt á þessar birgðir.
Hvenær er best að taka D-vítamín?
Ef maður upplifir þreytu, dapurleika eða veikburða ónæmiskerfi á veturna, þá getur það verið merki um D-vítamínskort. Það er hægt að fá úr því skorið með blóðrannsókn og síðan er hægt að takast á við vandann með D-vítamíni í formi taflna, dropa eða hylkja.
Scharla sagði að skipti ekki máli hvenær dags D-vítamín er tekið en það mikilvægasta sé hvernig það er tekið.
„D-vítamín leysist upp í fitu og þess vegna er best að neyta þess með máltíð sem inniheldur fitu,“ sagði hann.
Af þessari ástæðu tekur líkaminn D-vítamín betur upp ef þess er neytt í formi taflna eða hylkja því þar er búið að leysa það upp í fitu. Hann ráðleggur fólki samt sem áður að taka það með mat.
„Það er til dæmis hægt að setja D-vítamíndropa á brauð og borða það,“ sagði hann.
