Gunnar Smári Egilsson fjölmiðlamaður og fyrrum forvígismaður í Sósíalistaflokknum greinir frá því í pistli á Facebook að hann hafi skráð sig aftur í Þjóðkirkjuna eftir að hafa sagt sig úr henni á yngri árum á síðustu öld. Hann hvetur alla til að skrá sig í trúfélag svo sóknargjöldum fyrir viðkomandi sé ráðstafað úr ríkissjóði. Gunnar Smári gagnrýnir ríkisstjórnina fyrir að hafa ekki hækkað sóknargjöld í nýsamþykktum fjárlögum og segir það góða hugmynd að almennir borgarar ráði því sjálfir til hvaða félags sóknargjöld þeirra renni. Hann segir mikilvægt að rækta hina andlegu hlið tilverunnar svo fólk sé meira en bara tannhjól í gangvirki efnahagslífsins.
Gunnar Smári segir sóknargjöld mikilvægan tekjustofn kirkna og annara trúfélaga sem sinni mikilvægu starfi í samfélaginu, veiti fólki sáluhjálp og byggi upp samfélög meðal manna:
„Þótt við látum oft eins og við séum lítið annað en status og efnahagslegur árangur þá erum við fyrst og fremst það sem kallað hefur verið sál í mannkynssögunni, titrandi smáblóm sem leitar skilnings á tilvist sinni. Margir finna þeirri leit farveg í trúfélögum með öðru fólki, sumir reglulega og oft, en aðrir þegar sérstakt tilefni er til. Allt er þetta gott og fallegt.“
Hann segir það snjallt hjá stjórnvöldum að láta fólk ráðstafa sínum sóknargjöldum og það megi heimfæra þetta kerfi yfir á fjölmiðla, menningarstofnanir og fleira.
Gunnar Smári vill meina að um 30 prósent af fólki merki ekki við neitt trú- eða lífsskoðunarfélag og renni þá sóknargjöldin inn í ríkissjóð. Reikna megi með að um eða yfir einn milljarður renni þannig aftur inn í ríkissjóð, fari ekki til að efla og styrkja trúfélög.
Á vef Stjórnarráðsins segir þó um sóknargjöld þeirra sem ekki eru skráðir í neitt trúfélag:
„Gjald einstaklinga, sem hvorki voru í þjóðkirkjunni né skráðu trúfélagi, rann áður til Háskóla Íslands. Því fyrirkomulagi var breytt með lögum árið 2009 og frá þeim tíma er gjaldið ekki innheimt.“
Gunnar Smári segist hafa sagt sig úr þjóðkirkjunni þegar hann var ungur. Hann hafi gert það aftur á tíunda áratugnum, en verið bent á að hann væri löngu búinn að gera það. Þá hafi hann haldið að sóknargjöldin rynnu til Háskólans, sem var raunin þá.
Gunnar Smári rifjar svo upp að hann gekk í Félag múslima í aðdraganda borgarstjórnarkosninga 2014 þegar Framsóknarflokkurinn, en þá var Sigmundur Davíð Gunnlaugsson formaður hans, hafi rekið kosningabaráttu sem hafi verið andsnúin múslimum. Þetta félag sé ekki bara trúfélag, þar sé pláss fyrir stuðningsfólk án þess að það taki trú:
„Ég vildi styðja þau með þessum hætti sem urðu fyrir fordómum og illgirni. Þegar deilur um stöðu kvenna í mosku félagsins gusu upp sagði ég mig úr félaginu.“
Gunnar Smári segist hafa gengið aftur í þjóðkirkjuna ekki síst af því hann vilji frekar að Guðrún Karls Helgudóttir biskup ráðstafi sóknargjöldunum hans til andlegs starfs en að Daði Már Kristófersson fjármálaráðherra verji þeim til þess sem hugur hans standi til. Eins og fram kom hér áðan eru engin sóknargjöld sem verða til vegna þeirra sem eru ekki skráðir í trúfélag og þá er einfaldlega minni fjármunir sem renna til þeirra og þá er meira eftir í ríkissjóði sem almenningur hefur minna að segja um í hvað er þá ráðstafað.
Gunnar Smári endar pistil sinn á þessum orðum:
„Þjóðkirkjan er ekki fullkomin stofnun frekar en nokkuð í mannheimum. En ég held að það sé mikilvægt nú (er kannski alltaf mikilvægt) að við ræktum með okkur samfélag sem byggir á trú, von og kærleika.“
