„Mér verður hugsað til barnanna:

Ölmu,

Nóa,

Geirs,

Maríu,

Adrían,

Þorleifs,

Úlfars,

Kristjáns,

Bergs,

Perlu,

Hávarðs,

Fannars,

Sölva,

Thelmu,

Baldurs,

Kristófers

og Jóhanns.

Sem hafa, ásamt öðrum börnum, dáið úr fíkni- og geðsjúkdómi á síðastliðnum árum. Blessuð sé minning þeirra. Þau voru öll dýrmætar manneskjur sem voru og verða elskaðar af foreldrum sínum, vinum sínum og öðrum aðstandendum,“

segir Diljá Ámundadóttir Zoëga varaþingkona Viðreisnar í grein sinni og jafnframt ræðu hennar á Alþingi í gær.

Vísar hún í orðatiltækið að það þurfi heilt þorp til að ala upp barn, foreldrar þurfi jafnan stoð frá fleiri einstaklingum þegar þau ali börn sín upp og komi þeim til manns. Því foreldrar geti þetta ekki einir. Diljá segir þó sum börn þurfa stærra þorp en önnur, og veltir því upp hvort samstarf við fleiri þorp á meginlandi Evrópu geti aukið aðgengi að úrræðum fyrir börn hérlendis. Úrræðum sem veita samhliða geð- og fíknimeðferð fyrir börn og jafnvel með sérstakri fyrir einhverf börn.

„Að minnsta kosti þangað til við sjáum slík úrræði rísa hér á landi. Með markvissu samstarfi gætum við hlúð að öryggistilfinningu þessara fjölskyldna og dregið úr þessum viðvarandi og sársaukafulla ótta um að missa barnið sitt. Það er vitað mál að taugakerfi foreldra barna með sjúkdóma á borð við þessa eru að fuðra upp, mæður og feður eru komin í algjöra örmögnun og dottin út af vinnumarkaði. Sum tímabundið, önnur á örorku til frambúðar.“

Diljá segir málaflokkinn kosta samféllagið gríðarlega fjármuni, jafnvel um tvær milljónir á dag fyrir eina manneskju og vísar Diljá þar til umfjöllunar um mál hins 18 ára Gauta Einarssonar og foreldra sem hafa stigið fram og sagt reynslusögu sína.

„Við þurfum að ræða um hvernig við getum stækkað okkar þorp (eða með öðrum orðum; okkar kerfi), þá sérstaklega fyrir þau börn sem mest þurfa á því að halda. Í minningu þeirra sem þurftu mest á því að halda.“