Þar varpar hún ljósi á skuldastöðu sína en hún tók fjögurra milljóna króna námslán fyrir margt löngu sem hún hefur greitt samviskusamlega af í hverjum mánuði. Þrátt fyrir það hækkar lánið bara.
„Ísland er best í heimi,“ heyrum við gjarnan. Og að mörgu leyti tek ég undir það. Mér þykir vænt um Ísland. En að búa hér getur verið eins og að hlaupa á hlaupabretti sem hraðar stöðugt á sér,” segir hún og bendir á að hún hafi útskrifast sem hjúkrunarfræðingur árið 2008.
„Á námsárunum tók ég námslán sem námu um 4 milljónum króna. Ég hef síðan greitt af láninu mánaðarlega. Í dag stendur það í tæpum 8 milljónum.“
Hún tekur svo annað dæmi af húsnæðisláni hennar sem stóð í 53 milljónum árið 2022. Í dag stendur það aftur á móti í 61 milljón króna.
„Ég hef borgað af lánunum mánaðarlega í mörg ár. Samt skulda ég meira. Þetta er ekki tilfinning. Þetta er raunveruleikinn.“
Berglind segir í grein sinni að stundum upplifi hún sig eins og hún sé í ofbeldissambandi við íslenska lánakerfið og íslensku krónuna.
„Ég hef kvartað yfir þessu við fólkið í kringum mig. Svo geri ég það sem svo margir gera. Finn mér aðra aukavinnu. Vinn meira. Reyni að vera hugmyndaríkari, til að ná endum saman. Hlaupa hraðar. En á meðan ég hleyp hækka lánin.“
Berglind segir að eitt sinn hafi hún ætlað sér að verða sálfræðingur og hóf hún nám í sálfræði. Hún áttaði sig þó fljótt á því að námið átti ekki við hana, en eitt hugtak hafi setið eftir hjá henni úr náminu: lært hjálparleysi.
„Lært hjálparleysi er það er þegar manneskja hefur ítrekað upplifað að tilraunir hennar breyti engu og fer því að trúa að hún hafi enga stjórn á aðstæðum sínum. Þá fer hún hætta að reyna, jafnvel þegar lausn er möguleg. Þegar ég hugsa um íslenska lánakerfið kemur þetta hugtak upp í hugann. Þarf þetta virkilega að vera svona?“
Berglind segir að við höfum einfaldlega lært að sætta okkur við þetta og lært að hlaupa hraðar.
„Við höfum lært að halda að þetta sé bara svona. En hugsunin „þetta hefur alltaf verið svona“ heldur okkur föngum. Ég er persónulega orðin þreytt á að hlaupa. Og mig langar að vita hvort þetta þurfi í raun að vera svona. Hvort við getum byggt samfélag þar sem fólk sem menntar sig, vinnur og borgar niður skuldir sinar,“ segir Berglind sem endar grein sína á þessum orðum:
„Ég vil skoða aðra möguleika. Ég vil kíkja í pakkann. Ég segi já við áframhaldi aðildarviðræðna við Evrópusambandið.“
