Fyrrum samherji Sönnu Magdalenu Mörtudóttir borgarfulltrúa, í Sósíalistaflokknum, gagnrýnir hana harðlega og einnig Vor til vinstri nýtt framboð hennar með Vinstri grænum. Hann segir framgöngu Sönnu sýna að hún hafi fyrst og fremst eigin hagsmuni í huga og hið nýja framboð snúist eingöngu um örvæntingu og dýrkun á henni.
Jón Ferdínand Estherarson formaður Sósíalistafélags Reykjavíkur, eins af aðildarfélögum Sósíalistaflokksins, hefur uppi þessi hörðu orð í aðsendri grein á Vísi.
Jón segir að í síðasta mánuði hafi hann og annar stjórnarmaður í félaginu mætt á fund ásamt fulltrúum frá Vinstri grænum og Pírötum. Ætlunin hafi verið að ræða sameiginlegt framboð í borgarstjórnarkosningunum í vor en gert hafi verið ljóst á fundinum að þetta yrði undir formerkjum klofningsframboðs Sönnu frá hennar gamla flokki, Sósíalistaflokknum, sem hún hefur sagt skilið við.
Jón segist af ýmsu ástæðum hafa þegar í upphafi haft töluverðar efasemdir um þessar hugmyndir:
„VG glutraði pólitískum trúverðugleika sínum með tækisfærismennsku Katrínar Jakobsdóttur og verklausri stjórn hennar. Píratar eru ásamt Samfylkingunni arkítektar húsnæðisstefnu Reykjavíkurborgar síðustu 12 árin; stefnu lóðabrasks og fjárfestadekurs sem tortímt hefur getu sístækkandi hluta minnar kynslóðar til að nokkurn tímann eignast sitt eigið húsnæði. Eiginhagsmunavörslu Sönnu þarf vart að nefna.“
Jón segir þó að Sósíalistafélag Reykjavíkur hafi ekki viljað hafna þessu samstarfi fyrir fram heldur viljað sýna ábyrgð og heyra sjónarmið hinna flokkanna og koma sjónarmiðum síns flokks á framfæri. Það hafi þó vakið athygli hans að einn aðili sem málið varðaði hafi látið sig vanta á fundinn en það var Sanna.
Viku síðar hafi Sanna síðan boðað opinberlega sameiginlegt framboð undir merkinu Vor til vinstri. Þetta hafi verið máttlaust tilkynning af hennar hálfu og einkennst af áherslu á hennar eigin hagsmuni:
„Kaldhæðnislega digurbarkalegri yfirlýsingu um að sameina vinstri kjósendur undir grunnfána sínum, framboði sem hafði eitt málefni á dagskrá að því er virtist: Ég, um mig, frá mér, til mín.“
Jón fullyrðir að á fundinum umrædda hafi fulltrúar Vinstri grænna orðið gramir yfir fjarveru Sönnu enda verið búnir að vera í óformlegum viðræðum við hana og fulltrúa hennar um sameiginlegt framboð í nokkra mánuði:
„Sanna var hins vegar upptekin þennan dag ef marka mátti færslu hennar á Facebook, þar sem hún sat í strætó með pottablóm í fanginu og deildi því í „story“.“
Jón segir að VG og Píratar hafi virst fyrst og fremst hafi talið nauðsynlegt að halda flokkunum í borgarstjórn í einhverri mynd en hann hafi talið málefnin skipta mestu máli. Í ljós hafi svo komið að flokkarnir þrír hafi alls ekki verið sammála um mikilvægasta málaflokkinn í borginni, húsnæðismál.
Jón segist á fundinum hafa lagt ríka áherslu á að stefna hins sameiginlega framboðs í húsnæðismálum yrði að vera að Reykjavíkurborg stæði sjálf fyrir víðtækum húsbyggingum til að rétta markaðinn af og taka þessi mál þannig úr höndum verktaka og fjárfesta. Það hafi Píratar tekið dræmt í og talið það of vinstri sinnað fyrir þeirra smekk enda væri þeirra flokkur ekki vinstri flokkur. Vinstri græn hafi reynt að tala fyrir málamiðlunum en á endanum hafi Sósíalistar gengið út og talið framboðið dauðadæmt.
Eftir þessar hræringar hefur það gerst að Sanna og hennar fólk hefur náð saman með Vinstri grænum um sameiginlegt framboð. Sanna kynnti framboðið þannig að hún yrði oddviti, því andmælti Líf Magneudóttir borgarfulltrúi Vinstri grænna en dró á endanum andmæli sín til baka og sagði um misskilning af sinni hálfu að ræða.
Jón segir hið nýja framboð snúast aðallega um Sönnu og dýrkun á henni en ekki málefni:
„VG í Reykjavík freistar þess að nýta hana sem björgunarhring fyrir sitt sökkvandi skip þrátt fyrir þá vanvirðingu sem hún sýndi þeim með fjarveru sinni. Það hefur þó strax valdið illdeilum innan VG vegna klaufaskaps og viðvaningsháttar. Merkilegast finnst mér þó að ekkert bólar á málefnunum sem VG var svo umhugað um í okkar samtali. …. Tilkynningin um samflot þeirra segir þannig raunar ekkert annað haldbært en að leiðtogadýrkun á Sönnu verði í aðalhlutverki þessarar „hreyfingar“ sem rímar vel við pólitíska aðferðafræði VG hingað til. Þau virðast seint ætla að læra af sínum mistökum hvað það varðar.“
Jón segir að lokum Vor til vinstri bera keim af örvæntingu og foringjaræði.
