Úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála hefur frestað aflífun hunds sem beit manneskju á meðan nefndin hefur til meðferðar kæru eigandans vegna ákvörðunar heilbrigðisnefndar Reykjavíkur um að hundurinn verði aflífaður.
Á fundi heilbrigðisnefndar í síðasta mánuði var tekið fyrir bréf Dýraþjónustu Reykjavíkur frá því í janúar þar sem óskað var eftir því að nefndin tæki ákvörðun um aflífun hundsins í samræmi við 8. grein samþykktar um hundahald í Reykjavík. Í greininni segir að hafi Dýraþjónusta Reykjavíkur ástæðu til að ætla að hundur sé hættulegur eða hafi valdið líkamstjóni, svo sem með biti, geti Dýraþjónustan gert kröfu um að umráðamaður hunds láti hundinn undirgangast skapgerðarmat. Matið skuli framkvæmt af sérfróðum aðila, svo sem dýralækni eða öðrum aðila sem Dýraþjónusta Reykjavíkur telji til þess bæran. Heimilt sé að leita yfirmats ef eftir því sé óskað. Allur kostnaður af matinu skuli greiddur af umráðamanni.
Enn fremur segir í þessari 8. grein að leiði skapgerðarmat í ljós að hundur teljist hættulegur, geti Dýraþjónusta Reykjavíkur gert kröfu til þess að hundur verði aflífaður. Verði umráðamaður ekki við kröfum sem Dýraþjónusta Reykjavíkur geri samkvæmt þessari grein, geti heilbrigðisnefnd Reykjavíkur ákveðið að hundur undirgangist skapgerðamat og/eða verði aflífaður.
Í fundargerð heilbrigðisnefndar er ekki tekið sérstaklega fram að hundurinn hafi bitið manneskju en miðað við þessa grein hundasamþykktarinnar virðist það blasa við.
Í fundargerð heilbrigðisnefndar er vísað í ýmis gögn meðal annars uppfært endurmat frá dýralækni og því virðist sem að hundurinn hafi undirgengist einhvers konar mat.
Segir í fundargerðinni að Dýraþjónusta Reykjavíkur telji nauðsynlegt að hundurinn verði aflífaður og tekur nefndin undir það með vísan til áðurnefndrar 8. greinar samþykktar um hundahald í Reykjavík.
Í úrskurði úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála er málavöxtum lýst nánar. Þar kemur fram að í október 2024 beit hundurinn einstakling sem staddur var á heimili eigandans. Bitið hafi verið alvarlegt.
Eigandi hundsins kærði ákvörðun heilbrigðisnefndar Reykjavíkur um aflífunina til úrskurðarnefndarinnar og fór fram á að henni yrði frestað á meðan kæran væri til meðferðar. Segir í úrskurðinum að leitað hafi verið umsagnar Heilbrigðiseftirlits Reykjavíkur sem hafi ekki mótmælt kröfu eigandans um að aflífuninni yrði frestað á meðan kæran væri til meðferðar hjá úrskurðarnefndinni, en krafist þess að málið verði tekið til flýtimeðferðar á grundvelli þess að um mikilvæga öryggis- og almannahagsmuni væri að ræða.
Almennt séð frestar kæra til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála ekki réttaráhrifum hinnar kærðu ákvörðunar nema til séu staðar nægilegar ástæður fyrir slíkri frestun. Í þessum úrskurði er hins vegar vísað til þess að eðli máls samkvæmt sé framfylgd ákvörðunar um að aflífa hundinn varanleg og óafturkræf.
Þar af leiðandi er aflífuninni frestað á meðan úrskurðarnefndin hefur kæru eiganda hundsins vegna ákvörðunar heilbrigðisnefndar Reykjavíkur um aflífunina til meðferðar.
