Íslendingur sem býr erlendis lýsir ráðaleysi á samfélagsmiðlum og óskar eftir ráðum um hvað sé best fyrir hann að taka til bragðs. Segist viðkomandi hafa orðið fyrir fjártjóni vegna rangra ráðlegginga sendiráðs Íslands og vilji sendiráðið ekkert gera til að bæta fyrir tjónið.

Segir Íslendingurinn að hinar röngu leiðbeiningar sendiráðsins hafi kostað hann nokkur hundruð þúsund krónur. Hann segist hafa lent í leiðinlegu atviki í landinu sem hann býr í og fengið ráðgjöf frá því íslenska sendiráði sem hafi fyrirsvar gagnvart Íslandi í því landi. Ráðgjöf sendiráðsins hafi hins vegar verið alröng og valdið áðurnefndu tjóni. Starfsfólk sendiráðsins vilji þó ekkert gera til að bæta fyrir tjónið. Óskar viðkomandi eftir ráðleggingum um hvað sé best að gera.

Í athugasemdum er viðkomandi bent á að upplýsingarnar sem hann veiti séu svo takmarkaðar að það sé lítið hægt að segja hvernig best sé að bregðast við, hvort það borgi sig til að mynda að leita til lögfræðings í þeim tilgangi að freista þess að fá tjónið bætt.

Einn aðili vill meina að það sé ekki mögulegt að fá miskabætur frá sendiráði Íslands.

Málshefjandi er tregur til að veita nánari upplýsingar en bætir því við í athugasemd að málið snúist um að sendiráðið hafi vísað sér á rangan stað til að fara með tiltekin skjöl á. Í einni athugasemd er málshefjanda bent á að leita til umboðsmanns Alþingis en geri hann það er ljóst að tíma tekur fyrir embættið að taka afstöðu til málsins og það getur aðeins veitt álit en ekki fyrirskipað sendiráðinu að bæta tjónið, séu lagalegar forsendur fyrir hendi til þess.