Elisabeth Stenersen, framkvæmdastjóri Wolt á Íslandi, vísar því alfarið á bug að fyrirtækið hafi gerst brotlegt við lög og reglur varðandi starfskjör sendla fyrirtækisins. Þetta kemur fram í aðsendri grein sem birtist á Vísi fyrir stundu en þar bregst framkvæmdastjórinni við ásökunum sem settar voru fram af starfsmönnum ASÍ, þeim Halldóri Oddssyni og Sögu Kjartansdóttur.
Sögðu Halldór og Saga í aðsendri grein að Wolt væri til rannsóknar hjá lögreglu vegna meintra brota á lögum um atvinnuréttindi útlendinga og ætti yfir höfði sér kæru vegna háttsemi sinnar. Fyrirtækið hafi gleymt sér í gróðahyggju og borgaði sendlum sínum skammarlega lág laun. Tækninýjungar væru notaðar til að keyra kjör sendla niður.
„Kerfið byggir svo á fullkomlega ógagnsæjum einhliða verðmyndunar-algóriþma sem hannaður er til að finna sársaukaþröskuldinn um hversu fáar krónur er hægt að koma í vasa sendilsins án þess að viðkomandi hætti að sjá tilgang vinnunnar. Framangreint rímar fullkomlega við það sem virðist vera í gangi hjá Wolt og mörgum sambærilegum fyrirbærum í löndunum í kringum okkur,“ sögðu tvímenningarnir í greininni og hvöttu viðskiptavini til að nýta sér ekki þjónustu fyrirtækisins.
Elisabeth heldur því fram í andsvari sínu að Wolt hafi hitt fulltrúa ASÍ á fundi og kynnt viðskiptamódel sitt áður en innreið fyrirtækisins á íslenskan markað hófst. Fyrirtækið hafi viljað hitta ASÍ á öðrum fundi nokkrum mánuðum eftir að starfsemin hófst, til að fara yfir rauntölur, en það fundarboð hafi fulltrúar ASÍ ekki þegið og hafi frekar kosið að slengja fram órökstuddum ásökunum, að sögn Elisabeth.
„Við erum fullkomlega sammála því að heimsendingargjaldið sem viðskiptavinir greiða fyrir að fá hamborgara eða pizzu senda heim – í allskonar veðrum – er lágt. En það sem viðskiptavinurinn greiðir fyrir heimsendinguna er EKKI eina greiðslan sem sendilinn fær. Á meðan viðskiptavinur okkar greiðir yfirleitt á milli 499kr til 1499kr fyrir sendingu er meðal greiðsla til sendils 1720kr.
Enginn verður ríkur af því að starfa sem sendill en tekjurnar eru gagnsæjar og sanngjarnar og nógu háar til þess að sumir sendlar velja frekar að sendast en að sinna öðrum hlutastörfum. Hvert verkefni er boðið með upplýsingum um upphæð þóknunarinnar fyrirfram. Sendillinn getur samþykkt eða hafnað hverri sendingu, án nokkurra vandkvæða eða afleiðinga og njóta sjálfræðis í sínu verkefnavali,“ segir Elisabeth.
Segir hún blasa við að ef launin væru svo lág eins og ASÍ héldi fram þá vildi enginn sendast fyrir fyrirtækið. Það sé þó ekki raunin því Wolt eigi í viðskiptasambandi við mörg hundruð virka sendla og fleiri vilji bætast við. Um 80% þeirra sem vinni hjá fyrirtækinu taki að sér að sendast í hlutastarfi og 10% starfsmanna eru námsmenn.
„Ástæða þess að við notum sjálfstæða verktaka er sú að það fyrirkomulag býður upp á mikinn sveigjanleika. Fyrir Wolt er auðvelt að bæta við nýjum heimsendingarsvæðum með þessu kerfi þar sem við fáum sendla á staðnum í verkefnin og fjölgum þeim þegar sendingum fjölgar (eins og við höfum gert á Íslandi). Við getum auðveldlega náð í fleiri sendla í gegnum vefinn til að afhenda þegar er rigning eða á laugardögum þegar mikið er að gera. Þegar eftirspurnin er mikil eða aðstæður erfiðar fá sendlarnir hærri þóknun. Samstarfsaðilar okkar kunna að meta þennan sveigjanleika, að geta unnið þegar þeim sýnist. Það eru engar vaktir, engir mælingar á skilvirkni, enginn fastur mætingartími eða neikvæðar afleiðingar ef einhver mætir ekki einn daginn. Til viðbótar þá þéna sendlarnir oft betur en í sínum venjulegu störfum, jafnvel þegar annar kostnaður er tekinn inn í myndina,“ skrifar Elisabeth.
Furðar hún sig á því að ASÍ velji þá leið að ráðast á fyrirtækið í fjölmiðlum frekar en að hittast á fundi og kynna sér málin til hlítar.
Hér er hægt að lesa grein Elisabeth í heild sinni.
