Benedikt Jóhannesson, fyrrum fjármálaráðherra, birti pistil í Morgunblaðinu í dag þar sem hann titlar „Meiri útgjöld, minni skatta“ og talar um tíð sína sem þingmaður og fjármálaráðherra.
Benedikt fer yfir þrjár afstöður þingmanna til fjármála ríkisins. Sá fyrsti er Skattalækkarinn sem hann lýsir svona:
„Skattalækkarinn talar sífellt um að lækka skatta (kallar þá stundum álögur , sem er ágætt út frá áróðursgildi). Ég finn vissa samkennd með honum, því að ég er þeirrar skoðunar að samneyslu eigi að stilla í hóf. En það vantar alltaf seinni hlutann í jöfnuna: Hvaða útgjöld á að minnka á móti? Skattalækkanir eru til vinsælda fallnar, en aðhald er orð sem vekur ótta stórs hluta stjórnmálamanna.“
Næstur á lista er Spreðarinn en Benedikt hefur ekki miklar mætur á spreðaranum miðað við orð hans:
„Spreðarinn hefur eina lausn á öllum vanda: Setjum meiri peninga í málaflokkinn. Ég hef ekki tölu á öllum þeim ræðum þar sem stjórnmálamenn hafa barið sér á brjóst og hneykslast á stjórnvöldum fyrir að setja ekki meiri peninga til: a) Menntamála. b) Almannatrygginga. c) Samgöngumála. d) Einhverra annarra mála sem eru þeim hugleikin núna. Stundum þarf auðvitað meiri peninga til einhvers, en spreðarinn talar ekki um verkefnin heldur málaflokkinn. Rökrétt væri að skilgreina vandann, hvernig mætti leysa hann, hvað lausnin kostaði og hvernig afla ætti fjár til verksins. En það er miklu einfaldara að segjast vilja meiri peninga, þá þarf ekki að setja sig neitt inn í málin.“
Seinastur á lista er Farþeginn en samkvæmt Benedikt hefur hann engan sérstakan áhuga á fjármálum og lætur aðra sjá um þá.
Benedikt segir frá því þegar hann vildi draga úr útgjöldum hins opinbera um 100 milljónir á fimm árum. Hann setti þá stefnu fram sem fjármálaráðherra en það voru ekki margir sáttir með þetta útspil Benedikts. Honum var líkt við Síleskan stjórnmálamann sem hafði sett upp varúðarsjóð.
„Hann neitaði að eyða skjótfengnum gróða í skyndiumbætur og varð óvinsælasti stjórnmálamaður landsins. En þegar flóðbylgja skall á og jarðskjálfti skók landið, kom Andrés með sinn sjóð sem var orðinn 30% af VLF. Hann varð þegar í stað hvers manns hugljúfi og atkvæðasegull. Ég sagðist þá bara verða að bíða rólegur og vonast eftir náttúruhamförum árið 2020, á síðasta ári stjórnarinnar. Svo fór að ríkisstjórnin entist ekki svo lengi og ég hvarf af sviðinu. Svo kom heimsfaraldur 2020 og þá var gott að skulda lítið.“
