„Enn á ný skal gerð aðför að Sund­höll Reykja­vík­ur.“ Svona hefst grein Þrastar Ólafssonar, hagfræðings, í Morgunblaðinu í dag þar sem hann kemur hönnun Guðjóns Samúelssonar til varnar.

„Enn er farið fram á að þess­ari heild­stæðu lista­smíð, sem líkt hef­ur verið við sin­fón­íu, verði hlíft. Sund­höll­in er ein sam­tvinnuð hönn­un­ar­heild, þar sem hver hannaður kimi, stall­ur, svæði, sylla eða kant­ur er óaðskilj­an­leg­ur part­ur af heild­ar­verk­inu,“ segir Þröstur. Það er að nú eigi að aðlaga laugarbarmana að „nútímakröfum“ eins og það heitir.

Endursteypt ker og ný gufuböð

Um er að ræða breytingar á gamla laugarkerinu sem samþykktar voru í Menningar-, íþrótta- og tómstundaráði Reykjavíkurborgar í desember síðastliðnum.

Ráðið telur laugarker innilaugarinnar illa farið og þarfnist endurgerðar. Verður það brotið niður og endursteypt. Þá verða heitir pottar austan megin einnig endursteyptir, bætt við tveimur nýjum gufuböðum, þurrgufu og infrarauðri gufu.

Í bókun ráðsins kemur fram að hönnun Guðjóns verði fylgt í öllum meginatriðum, en hún hefur verið friðuð í tuttugu ár.

Þetta er ekki nóg að mati Þrastar, og alveg ótækt.

„Kannski við sem not­um inni­laug­ina dag­lega, sem er fólk á öll­um aldri, séum nátttröll sem dagað hef­ur uppi í gljá­birtu nú­tím­ans. Okk­ur finnst nú­ver­andi fyr­ir­komu­lag með ágæt­um,“ segir hann.

Minjastofnun gefi veiðileyfi

Segir hann furðu að arkitektar skuli láta hafa sig í „slíkt skemmdarverk á höfundarverki eins eins fremsta listamanns íslenskra húsagerðarmeistara.“ Einnig að furðulegt sé að Minjastofnun skuli hafa „gefið veiðileyfi á Höllina.“

„Átak­an­legt er hve um­sjón­araðilar virðast bera litla virðingu fyr­ir þess­ari stór­merki­legu bygg­ingu, því inn­an dyra eira menn engu,“ segir Þröstur. „Von­andi fá bún­ings­klefarn­ir að halda sér. End­an­leg­ur dóm­ur yfir þeim hef­ur enn ekki verið felld­ur.“

Þröstur viðurkennir að Sundhöllin sé vissulega barn síns tíma, en þó séu fáir annmarkar á notkun hennar. Hönnunin sé ekkert síðri innanhúss en utan, þetta sé listræn heild, ein af fáum hérlendis.

Sviplaus flatneskja

Þröstur segir friðun Sundhallarinnar nú verið rofna og spyr hver sé hin knýjandi þörf á þessari umbreytingu. Ekki aðeins sé verið að skemma heldur einnig gera aðstöðu gamla fólksins verri.

„Breyt­ing­arn­ar eru þær að hluti laug­ar­inn­ar verður grynnkaður og yf­ir­fallskant­in­um, sem ein­kenn­ir þessa laug frá öll­um nýrri, verður breytt í venju­lega svip­lausa flat­neskju,“ segir Þröstur. „Þar með hverfa þess­ir stíl­hreinu og svip­miklu laug­ar­bakk­ar, sem bæði börn og eldra fólk grípa til þegar að bakk­an­um er komið, sem og fótsyll­an sem við tyll­um okk­ur á. Laug­in er full­kom­in án nokk­urra breyt­inga.“

Skorar hann á borgina, arkitekta og Minjastofnun að stöðva breytingarnar og lagfæra skemmdir.