Ragnari Frey Ingvarssyni lækni var sagt upp störfum á Landspítalanum, en þar hefur hann starfað í breytilegu starfshlutfalli undanfarinn áratug. Rafn Benediktsson, framkvæmdastjóri bráða-, lyflækninga- og endurhæfingarþjónustu Landspítalans, greindi frá því við fjölmiðla í gær að uppsögnina megi rekja til aðhaldskröfu, en spítalinn sé að fækka stöðugildum hlutastarfsmanna sem jafnvel eru ekki að taka vaktir á spítalanum. Með því móti væri hægt að ráða inn lækna í hærra hlutfall sem væri betri nýting á peningum. Rafn hélt því eins fram að hann hefði boðið Ragnari að hækka starfshlutfall sitt og væri það standandi boð og Ragnar velkominn aftur til starfa þiggi hann boðið.

Ekki kannaðist Ragnar Freyr við þetta boð. Hann veltir því nú fyrir sér á Facebook hvers vegna Rafn sé að gefa annað í skyn og eins hvernig það geti sparað spítalanum peninga að segja upp hlutastarfsmanni í launalausu leyfi.

„Á dauða mínum átti ég von á en ekki að vera sagt upp störfum frá Landspítala. Síðasta áratug hef ég lagt mig allan fram við að sinna sjúklingum á Landspítala og fengið að taka þátt í áhugaverðum frumkvöðlaverkefnum sem skilað hafa mikilvægum árangri. Síðustu 2 árin hef ég þó verið í þriðjungs starfshlutfalli sökum þess að ég tók að mér það starf að leiða Læknafélag Reykjavíkur. Síðan ég flutti heim fyrir 10 árum síðan hef ég rekið sjálfstæða stofu nema í þrjá mánuði árið 2020 þegar ég var ráðin yfirlæknir Covid göngudeildar. Fyrir utan þessa þrjá mánuði hef ég verið í breytilegu starfshlutfalli. Líkt og hundruðir annarra lækna.“

Umræðan um málið hafi í gær beinst að læknum í hlutastarfi og látið í veðri vaka að framlag þeirra sé léttvægara en lækna í fullu starfi. Ragnar tekur fram að sumir læknar sinni kennslu, vísindastörfum, sjálfstæðum rekstri og jafnvel öllum þessum störfum samhliða. Allir eigi það sameiginlegt að skila verðmætum til samfélagsins.

Rafn hafi sagt Ragnari upp störfum og vísað til aðalhaldskröfu þrátt fyrir að ráðamenn hafi lýst því yfir að ekki ætti að koma til niðurskurðar í heilbrigðiskerfinu. Ragnari hafi ekki verið boðið að hækka starfshlutfallið.

„Það sér hver viti borinn maður að uppsögn starfsmanns í launalausu leyfi sparar enga peninga. Í samtali okkar bauð framkvæmdastjórinn engin önnur úrræði en uppsögn. Hann bauð mér aldrei aukið starfshlutfall. Það veit hann vel sjálfur. Mér þykir það heldur dapurlegt að hann komi fram í gær og láti í veðri vaka að hann hafi gefið annað í skyn. Það rímar ekki við sannleikann.“

Slíkt boð hefði reyndar engu breytt enda er Ragnar formaður Læknafélags Reykjavíkur og rekur umfangsmikla göngudeild þar sem hann sinnir þúsundum sjúklinga á ári. Hann hefði þó glaður snúið til baka í hlutastarfið á Landspítalanum að leyfi loknu og jafnvel fyrr ef þyrfti.

„Það er áhugavert að lesa eftiráskýringar framkvæmdastjóra í fréttum dagsins – hann segir þetta gert til að spara peninga – en á sama tíma hefði ég mátt vita að mér stæði aukið starfshlutfall til boða. Hvernig sparar það peninga? Hann segir að ekki megi ganga hart fram gegn fámennum sérgreinum – en almennar lyflækningar eru í kröppum dansi. Hvernig er hægt að reka starfsmann í manneklu? Það stendur því ekki steinn yfir steini í málflutningi framkvæmdastjóra.“

Veltir Ragnar fyrir sér hvort annað liggi að baki. Hvort uppsögnina megi rekja til gagnrýni hans á opinbera heilbrigðiskerfið og ábendinga hans um það sem betur mætti fara.

„Ef til vill snýst þetta um gagnrýni mína. Um að endurtekið sé bent á það sem betur má fara. Það er ekki mitt að segja. Það breytir þó litlu um að ástæður uppsagnar minnar eru tilhæfulausar, án málefnanlegrar ástæðu, líklega ólögmætar og gætu haft alvarlegar afleiðingar á starfsanda, nýliðun lækna og opna umræðu um heilbrigðimál.“