„Ég á mér þann draum að börnin mín og barnabörn þurfi ekki að lifa við stríðsvexti og verðtryggingu. Ég mun líklega ekki lifa slíkan tíma.“
Þetta segir Sigurður H. Einarsson, vélvirki og vélstjóri, í aðsendri grein sem birtist á vef Vísis. Sigurður hefur verið með íslenskt húsnæðislán í 40 ár og er íslenski húsnæðislánamarkaðurinn viðfangsefni greinar Sigurðar.
„Ég hef borgað í áratugi af húsnæðisláni en skulda samt. Skulda meira og meira, og nú fer ég bráðum að hætta á vinnumarkaðinum en skulda samt,“ segir hann.
Sigurður rifjar upp að hann hafi farið á sjóinn, lært vélstjórn, farið í land og lært vélvirkjun. Allan tímann hélt hann áfram að borga af húsnæðisláni. Hann keypti sína fyrstu íbúð árið 1986 og var þá vélvirkjanemi í Stálsmiðjunni.
„Nú líður að starfslokum, ég skulda ennþá húsnæðislán og kem til með að fara með þau með mér á eftirlaun og líklega munu erfingja mín þurfa að taka við þeim, eða gera þau upp,“ segir hann og bætir við að hann hafi reynt að útskýra verðtrygginguna fyrir enskum tengdasyni sínum, sem er stærðfræðingur að mennt, en hann skilji ekki svona rugl.
Hann tekur fram að líklega muni hann ekki lifa þann draum sinn að börn hans og barnabörn þurfi ekki að lifa við stríðsvexti og verðtryggingu.
Sigurður segist hafa borgað í lífeyrissjóð í rúm 50 ár af grunnlaunum, stundum bara á sumrin og stundum bara af tryggingu þegar hann var á sjó á síðustu öld. Afraksturinn sé 160 þúsund krónur í peningum í vasann þegar búið er að skerða og taka tillit til skatta.
„Ég tek ekki aukavinnu eða aukastarf lengur, bakið er viðkvæmt, kransæðarnar búnar að stíflast og lungun að gefa sig. Og lánin fylgja mér í gröfina. Jafnaldrar mínir í Noregi og Englandi eru fyrir löngu orðnir skuldlausir. Oftar en ekki hef ég heyrt að þessi kynslóð miðar við að vera skuldlaus um 50 ára aldur. En íslensku lánin hækka og hækka,“ segir hann.
Sigurður kveðst hafa hlustað á efnahagsumræðuna í rúma hálfa öld og það sé engin vöntun á sérfræðingum sem sennilega skipta þúsundum.
„Ný kynslóð sérfræðinga kemur fram, menntaðir frá hinum ýmsum háskólum í Evrópu, jafnvel S-Kóreu. Þeir segja við skulum halda áfram með krónuna næstu áratugi. Sem sagt, ég mun ekki lifa það að hér verði Evrópuvextir með heilbrigðu húsnæðiskerfi og sanngjörnu lífeyriskerfi,“ segir hann.
Sigurður segist enn fremur hafa lesið greinar eftir marga sérfræðinga sem halda því fram að lífeyriskerfið hér sé það besta í heimi – og lánakerfið sanngjarnt og eðlilegt.
„En ekkert breytist sama hvaða stjórn hefur verið og alltaf lofa stjórnmálamenn betri tíð með blóm í haga. Ég er orðinn leiður á þessu rugli. Ég vil skoða aðra möguleika,“ segir Sigurður sem tekur fram að lokum að af þessum sökum segi hann já við áframhaldandi viðræðum við Evrópusambandið.
