Þetta kemur fram í ítarlegri umfjöllun New York Times, þar sem því er lýst hvernig Donald Trump komst að þeirri niðurstöðu að hefja aðgerðina sem kölluð hefur verið Operation Epic Fury og valdið titringi um allan heim.
Samkvæmt heimildum blaðsins fór fundurinn fram í stjórnstöð Hvíta hússins, sem kallað er Situation Room, þann 11. febrúar, þar sem Netanyahu lagði fram ítarlega, klukkutíma langa kynningu fyrir forsetann og ráðgjafa hans.
Á fundinum er Netanyahu sagður hafa haldið því fram að Íran væri sérstaklega berskjaldað og að kjöraðstæður væru til að veikja stjórn landsins, eða jafnvel stuðla að stjórnarskiptum.
Ísraelska sendinefndin teiknaði upp mynd af skjótum og afgerandi sigri. Þar var því meðal annars haldið fram að eldflaugageta Írans væri takmörkuð og hana mætti lama á örfáum vikum. Þá var sú mynd teiknuð upp að Hormússund myndi haldast opið og að viðbrögð Írans gegn bandarískum hagsmunum yrðu takmörkuð.
Einnig var vísað til þess að ísraelska leyniþjónustan Mossad gæti stutt við innri uppreisn sem myndi hraða falli stjórnarinnar í Teheran.
Netanyahu mun einnig hafa sýnt Trump myndbandskynningu með hugsanlegum framtíðarleiðtogum Írans ef stjórnin félli, þar á meðal Reza Pahlavi sem hefur verið búsettur í Bandaríkjunum um áratugaskeið og er sonur keisarans í Íran sem var steypt af stóli í byltingunni 1979.
Viðbrögð forsetans við málflutningi Netanyahu voru samkvæmt fréttinni jákvæð, en innan nokkurra klukkustunda hófu bandarískar leyniþjónustustofnanir að leggja sjálfstætt mat á forsendurnar.
Niðurstaðan úr þeirri skoðun var sú að þrátt fyrir að hægt yrði að ná afmörkuðum hernaðarlegum markmiðum þætti hugmyndin um stjórnarskipti óraunhæf. Sérstaklega var vísað til hugmyndar um uppreisn almennings gegn írönsku stjórninni og mun John Ratcliffe, forstjóri CIA, hafa sagt þá sviðsmynd „farsakennda“.
Samkvæmt heimildum New York Times mun Donald Trump ekki hafa látið þetta hafa afgerandi áhrif á sig og sagði hann að það yrði „þeirra vandamál“ hvernig færi með stjórnarfarið í Íran eftir mögulega árás.
Af innsta hring forsetans var það einkum varaforsetinn JD Vance sem stóð fast gegn því að hefja átök.
Vance, sem hefur byggt pólitíska ímynd sína á andstöðu við hernaðaríhlutanir utan Bandaríkjanna, varaði samstarfsmenn sína við því að stríð við Íran gæti auðveldlega farið úr böndunum. Hann benti á hættu á víðtækum óstöðugleika í Mið-Austurlöndum, miklu mannfalli og pólitískum skaða fyrir Trump, sérstaklega meðal þeirra kjósenda sem kusu hann út á loforð um að hann færi ekki í stríðsrekstur.
Þá vakti hann einnig athygli á hagnýtum þáttum, svo sem minnkandi vopnabirgðum Bandaríkjanna, ófyrirsjáanlegum viðbrögðum stjórnvalda í Teheran og þeirri hættu að Íran gæti lokað Hormússundi með verulegum áhrifum á alþjóðlegt olíuverð líkt og raunin varð.
Þrátt fyrir eindregna andstöðu mun Vance, á lokafundi þann 26. febrúar, hafa sagt forsetanum að þó hann teldi árás slæma hugmynd myndi hann styðja endanlega ákvörðun hans um árás.
Þótt efasemdir væru til staðar meðal lykilmanna í ráðgjafahópi forsetans virðast þær aldrei hafa náð að mynda almennilega andstöðu við áformin. Að sögn New York Times réð persónulegt innsæi Trumps því úrslitum þegar kom að því að ráðast á Íran.
