Tónlistarkonan Una Stefánsdóttir, Una Stef, segir erlent fyrirtæki hafa haft ítrekað samband við hana til þess að fá Unu til að vinna fyrir sig. 

„Ég á að taka upp hundruði klukkutíma af sjálfri mér að tala íslensku og sömuleiðis á ég að syngja enn fleiri klukkutíma af efni á íslensku. Til hvers? Jú, þeir vilja þjálfa AI módelið sitt til þess að læra íslensku og að öllum líkindum kaupa svo réttinn á að nota röddina mína í vöruna sína. Ég gæti orðið næsta Siri! Nema alíslensk OG syngjandi! Wowza.“

Segir Una í færslu sinni á Facebook að fyrirtækið hafi boðið henni helling af peningum fyrir vinnuna, en hún hafi ekki þurft að hugsa sig tvisvar um og svarað neitandi. Nokkrir hafi spurt hana af hverju svarið var nei, sérstaklega eftir að þeir heyrðu hver greiðslan fyrir vinnuna ætti að vera. Una segir svarið flókið, en samt ekki:

„Ég vil ekki selja röddina mína á opinberan vettvang þar sem hver sem er getur notað hana í hvað sem er. Einhver vitleysingur gæti notað röddina mína í myndband eða auglýsingar um einhvern viðbjóð. Ég myndi til dæmis ekki vilja heyra sjálfa mig í útvarpinu í auglýsingu með einhvern nasistaáróður og geta ekkert gert í því nema knúsað bankareikninginn fyrir.

Varðandi sönginn svo…..ég er búin að eyða mörgum árum, peningum, tíma í námi, á sviði og í hljóðveri til þess að æfa söngröddina mína og verða að söngkonunni sem ég er í dag. Hún er mennsk og í henni liggur allt sem gerir mig lifandi; öll mín reynsla, allt mitt líf. Ég neita að leyfa einhverju AI appi að læra og stúdera alla núansa í röddinni minni til þess að fjöldaframleiða hana fyrir fólk til að leika sér með. Kannski væri söngröddin mín notuð í þemalag í nasistaáróðurs auglýsinguna?

Ég vil vekja athygli á þessu því ég er viss um að þegar þau loksins gefast upp á að heyra í mér þá hljóta þau að heyra í einhverri annarri íslenskri söngkonu. Langar að biðja ykkur um að hugsa ykkur tvisvar um áður en þið svarið þeim. Hvers virði er röddin ykkar?“

Una segir að það sé ekkert eðlilega flókið og sorglegt að vera tónskáld í dag. Listamenn sem noti gervigriend eru á streymisveitum og útvarpi. Tónlist búin til með gervigreind er notuð í auglýsingar, sjónvarpsþætti og kvikmyndir. Einnig hér á Íslandi og segir Una vanta skýrari lagaramma í kringum hvað má og hvað má ekki.

„Bara síðast í dag las ég póst um íslenska auglýsingastofu sem notaði AI tónlist í auglýsingu án þess að segja kúnnanum einu sinni frá því. Hvar er siðferðið? Ég óska og kalla eftir því að stjórnvöld setjist niður með STEF, Félag tónskálda og textahöfunda og fleirum  og geri einhverja aðgerðaráætlun og reglur. Við hljótum öll vilja stuðla að betra umhverfi fyrir íslenskt tónlistarfólk (og listafólk almennt, þetta er auðvitað að gerast á fleiri stöðum) og efla þannig íslenska menningu. Akkúrat núna er upplifunin svolítið sú að það sé verið að þurrka út heila starfsstétt á einu bretti með tilkomu þessara AI módela.“

Að lokum segist Una alls ekki hata gervigreindina, hún noti fullt af plugins og dóti sem er AI generated. „Stundum meira að segja Chat GPT. Þetta er snilld þegar þetta vinnur fyrir okkur en ekki þegar þetta er farið að taka af okkur vinnuna, með okkar eigin röddum.“