Netflix sýndi um helgina viðtal við Dane sem tekið var í nóvember síðastliðnum, en þátturinn sem um ræðir heitir Famous Last Words.
Þátturinn er af danskri fyrirmynd og samanstendur hver þáttur af viðtali við þekkta persónu sem er ekki birt fyrr en eftir andlát viðmælandans, þannig að viðkomandi fær tækifæri til að flytja sinn eigin boðskap eftir dauðann. Tveir þættir eru komnir út, annars vegar þátturinn með Dane og hins vegar viðtal við Jane Goodall sem lést í október síðastliðnum.
Í áhrifamiklu og tilfinningaþrungnu viðtali við Brad Falchuk leit Dane yfir ævi sína af hreinskilni og mildi, og kom inn á atburði sem höfðu áhrif á lífi hans, baráttu hans við fíkniefni og áfengi, stóru ástina í lífi hans og þann frið sem hann hafði öðlast gagnvart dauðanum.
Í lok viðtalsins yfirgaf Falchuk sviðið svo Dane gæti talað beint í myndavélina og flutt sín síðustu, óklipptu opinberu orð. Dane ákvað að beina orðunum sérstaklega til dætra sinna, Billie og Georgia sem eru 15 og 14 ára.
„Billie og Georgia, þessi orð eru fyrir ykkur. Ég reyndi. Ég hrasaði stundum, en ég reyndi. Þegar á heildina er litið skemmtum við okkur konunglega, er það ekki? Ég man allar stundirnar á ströndinni, þið tvær, ég og mamma – í Santa Monica, Hawaii, Mexíkó. Ég sé ykkur fyrir mér núna, leikandi ykkur í sjónum tímunum saman. Þessir dagar voru, pun intended, hreint himnaríki.
Mig langar að segja ykkur frá fjórum atriðum sem ég hef lært af þessum sjúkdómi, og ég vona að þið hlustið ekki bara á mig – heldur heyrið það sem ég ætla að segja.
Í fyrsta lagi, lifið núna. Akkúrat núna. Í augnablikinu. Það er erfitt, en ég lærði það. Í mörg ár ráfaði ég andlega um, týndur í eigin huga löngum stundum, sökkti mér í sjálfsvorkunn, skömm og efa. Ég hef endurspilað ákvarðanir, efast um sjálfan mig. „Ég hefði ekki átt að gera þetta. Ég hefði aldrei átt að gera hitt.“ Ekki lengur. Af hreinni sjálfsbjargarviðleitni neyðist ég til að vera í núinu. En ég vil heldur ekki vera annars staðar. Fortíðin geymir eftirsjá. Framtíðin er óviss. Þið verðið að lifa núna. Núið er allt sem þið hafið. Njótið þess. Njótið hvers augnabliks.
Í öðru lagi, verðið ástfangnar. Ekki endilega af manneskju, þó ég mæli með því líka. En verðið ástfangnar af einhverju. Finnið ástríðuna ykkar, gleðina. Finnið það sem fær ykkur til að vilja vakna á morgnana og knýr ykkur áfram allan daginn. Ég varð ástfanginn í fyrsta sinn þegar ég var á ykkar aldri. Ég varð ástfanginn af leiklistinni. Sú ást bar mig í gegnum dimmustu stundirnar, dimmustu dagana, dimmasta árið. Ég elska enn vinnuna mína, hlakka enn til hennar, vil enn standa fyrir framan myndavél og leika mitt hlutverk. Starfið skilgreinir mig ekki, en það kveikir í mér. Finnið eitthvað sem kveikir í ykkur. Finnið ykkar leið, tilgang, draum. Og eltið það. Virkilega eltið það.
Í þriðja lagi, veljið vini ykkar af kostgæfni. Finnið ykkar fólk og leyfið því að finna ykkur. Gefið ykkur sjálfar til þeirra. Bestu vinirnir munu gefa til baka. Engin fordæming, engin skilyrði, engar spurningar. Ég er svo þakklátur fyrir nánustu fjölskyldu mína og vini. Hver og einn einasti hefur stigið upp. Ég get ekki lengur gert litlu hlutina sem ég gerði áður. Ég get ekki keyrt um, farið í ræktina, fengið mér kaffi, hangið með fólki. En ég hef lært að tileinka mér aðrar leiðir. Vinir mínir koma til mín, við borðum saman, horfum á leik, hlustum á tónlist. Þeir gera ekkert sérstakt – þeir bara mæta. Það er stórt atriði. Mætið. Og elskið vini ykkar af öllu hjarta. Haldið fast í þá. Þeir munu skemmta ykkur, leiðbeina, hjálpa, styðja – og sumir munu bjarga ykkur.
Að lokum, berjist af öllum mætti og með reisn. Þegar þið standið frammi fyrir áskorunum, heilsufarslegum eða öðrum, berjist. Gefist aldrei upp. Berjist fram á síðasta andardrátt. Þessi sjúkdómur er hægt og rólega að taka líkamann minn, en hann mun aldrei taka andann frá mér.
Þið tvær eruð ólíkar manneskjur. En þið eruð báðar sterkar og seigar. Þið erfðuð seigluna frá mér. Það er ofurkrafturinn minn […] Ég stend upp aftur og aftur og aftur. Svo þegar eitthvað óvænt dynur á ykkur – og það mun gerast, því þannig er lífið – berjist og mætið því af heiðarleika, heilindum og reisn, jafnvel þótt það virðist óyfirstíganlegt.
Ég vona að ég hafi sýnt ykkur að þið getið mætt hverju sem er. Þið getið mætt endalokunum. Þið getið mætt helvíti með reisn. Berjist, stelpur, og haldið höfðinu hátt.
Billie og Georgia, þið eruð hjartað mitt. Þið eruð allt mitt. Góða nótt. Ég elska ykkur. Þetta eru mín síðustu orð.“
