Nokkuð sérstakar nágrannaerjur hafa komið til kasta úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála. Eigandi jarðar sem er hluti af Höfnum í Reykjanesbæ lagði fram kæru eftir að greint var frá því að eigandi lóðar í þorpinu ætlaði sér að byggja geymsluskúr á landspildu sem sá fyrrnefndi segir að tilheyri sinni jörð. Sá síðarnefndi vill þó meina að hann eigi landspilduna og bendir á opinber gögn máli sínu til stuðnings.
Kærandinn kærði ákvörðun umhverfis- og skipulagsráðs Reykjanesbæjar frá 16. janúar síðastliðnum um að samþykkja að byggð yrði geymsla á umræddri landspildu. Krafðist hann þess að ákvörðunin yrði felld úr gildi.
Samkvæmt úrskurði nefndarinnar var tekið fyrir á fundi umhverfis- og skipulagsráðs Reykjanesbæjar í nóvember 2025 erindi lóðareigandans um heimild til að byggja geymsluskúrinn. Var því lýst í fundargerð að mannvirkið muni rísa á óbyggðri spildu sem tilheyri lóðinni en sé „hinum megin við götuna.“ Samþykkt var að grenndarkynna áformin. Að lokinni þeirri kynningu var erindið tekið fyrir aftur á fundi ráðsins í janúar síðastliðnum. Fram kemur í fundargerð að andmæli hafi borist frá kærandanum, eiganda jarðarinnar, sem geri tilkall til spildunnar, en að mati ráðsins staðfesta gögn Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar eignarhald lóðareigandans og byggjanda geymsluskúrsins. Var erindið samþykkt á fundinum og staðfesti bæjarstjórn þá afgreiðslu á sínum reglulega fundi nokkrum dögum síðar.
Kærandinn sagði í kæru sinni að um ólögmæta ákvörðun væri að ræða enda sé spildan, þar sem geymslan muni standa, á hans jörð. Með því að samþykkja byggingu mannvirkisins hafi Reykjanesbær byggt ákvörðun sína á ófullnægjandi rannsókn og rangri túlkun eignarheimilda.
Lóðareigandinn og byggjandi geymsluskúrsins, benti hins vegar í sínum andsvörum á að í fasteignaskrá og kortagrunni landeignaskrár væri hin umdeilda spilda sýnd sem hluti af hans lóð. Það ásamt þinglýstum heimildum sýni að Reykjanesbær hafi verið í fullum rétti þegar erindi um byggingu geymslunnar hafi verið samþykkt. Stjórnvöldum beri að styðjast við opinberar skráningar þar til þeim hafi verið hnekkt fyrir dómi. Þar að auki væri hér um ræða ágreining einkaréttarlegs eðlis sem dómstólar eigi að skera úr um en ekki nefndin.
Reykjanesbær benti hins vegar á að ekkert byggingarleyfi hafi verið gefið út. Um hafi verið að ræða grenndarkynningu sem hafi endaði með að ekki hafi verið gerð athugasemd við byggingaráformin.
Úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála tekur undir það. Nefndin segir að samþykki umhverfis- og skipulagsráðs feli ekki í sér lokaákvörðun í skilningi stjórnsýslulaga heldur sé hún liður í málsmeðferð sem eftir atvikum ljúki með samþykki byggingarfulltrúa á byggingaráformum. Þar með sé ekki fyrir hendi nein stjórnavaldsákvörðun sem hægt sé að bera undir nefndina og er kærunni af þessum sökum vísað frá.
Nefndin minnir hins vegar á að ljúki málinu með því að byggingarfulltrúi Reykjanesbæjar samþykki byggingaráformin sé hægt að kæra það til nefndarinnar. Hvort hinn ósátti jarðareigandi mun gera það á hins vegar eftir að koma í ljós.
