Þetta kemur fram í grein Ragnars á Vísi.
Samkvæmt frumvarpinu eigi lífeyrisgreiðslur að uppfærast árlega í samræmi við launavísitölu, þó þannig að fjárhæðir hækki aldrei meira en verðlag samkvæmt vísitölu neysluverðs. Þetta sé eitt af lykilmálum Flokks fólksins. Í dag sé í gildi svipuð regla nema þar er miðað við launaþróun fremur en launavísitölu. Þetta hefur valdið því að í framkvæmd hefur verið miðað við spá um launaþróun næsta árs, en sú spá hafi oftar en ekki endað með að vera langt frá raunverulegri launaþróun þegar upp er staðið. Því þurfi hlutlægan mælikvarða til að tryggja að lífeyrir haldi í við launastig.
„Í dag munar rúmum 110 þúsund krónum á grunnellilífeyri, sem er 365.592 kr., og lægstu launum, sem eru 476.093 kr. (samkvæmt samningi Eflingar og SA). Við viljum ekki að bilið breikki meira. Við viljum að lífeyrir almannatrygginga dugi til framfærslu.“
Frumvarpið hefur mætt mikilli mótstöðu og telur Ragnar að gagnrýnin byggist að miklu á misskilningi. Grein sem birtist í Vísbendingu eftir þá Axel Hall og Gylfa Zoëga hafi vakið mikla athygli. Þar segir að ef verðlag hækki meira en launavísitala muni lífeyrir halda kaupmætti sínum og hækka þá meira en launavísitala. Bætur muni því hækka vegna launahækkana og enn meira þegar verðbólga eykst sem valdi því að bótaþegar fái innistæðulausar kjarabætur.
Ragnar segir:
„Þarna er á ferðinni misskilningur um efni frumvarpsins. Frumvarpið leggur ekki til að á hverju ári verði horft á 12 mánaða þróun beggja vísitalna og sú hærri lögð til grundvallar. Heldur leggur frumvarpið til að miðað verði við grunnpunkt, stöðu vísitölu launa í júní 2025, og þannig jafnar grunnpunkturinn út tvöfalda lásinn.
Þessi aðferð tryggir að ekki eigi sér stað sá tvíverknaður sem greinarhöfundarnir óttast, þ.e. að lífeyrir hækki fyrst vegna launahækkana á almennum markaði og svo vegna verðbólgu. Lífeyrir mun fylgja þeirri vísitölu sem reynist hærri. Einfalt dæmi mætti hugsa sem svo: Vísitala neysluverðs hækkar um 10% á ári 1, en launavísitalan um 0%. Á ári 2 hækkar svo launavísitalan um 10% en vísitala neysluverðs um 0%. Af málflutningi gagnrýnenda í fjölmiðlum undanfarna daga mætti halda að lífeyrir almannatrygginga ætti þá að hækka um 10% tvö ár í röð, en samkvæmt frumvarpinu myndi lífeyrir hækka um 10% fyrsta árið og 0% seinna árið.“
Ragnar segir að kjarni málsins sé sá að lífeyrir almannatrygginga fylgi launaþróun og að stöðva kjaragliðnun milli lífeyris og launa. Þessu sé hægt að ná fram með því að tengja lífeyri við opinbera mælikvarða á launaþróun, launavísitölu Hagstofu Íslands.
