Þóra Gunnlaug Briem varaþingmaður Flokks fólksins opnaði sig um erfiða reynslu í pontu Alþingis í dag, reynslu sem breytti lífi hennar til frambúðar.

„Virðulegur forseti. Fyrir átta árum var fótunum kippt undan mér án fyrirvara og ég varð að læra að fara í gegnum lífið á öðrum forsendum. Ég fékk boð eftir lungamyndatöku um að mæta á bráðadeild Hjartagáttar og eftir stutta skoðun var næst á dagskrá að fara í opna hjartaaðgerð og mögulega fleiri aðgerðir. Í dag er ég hjarta- og gigtarsjúklingur og af því leiðir að starfsgeta mín er mismikil. Ég er fyrir vikið fötluð kona.“

Varaþingmaðurinn segir að þessi reynsla hafi aukið skilning hennar á kjörum og réttarstöðu fatlaðs fólks á Íslandi.

„Fatlað fólk er ekki bara einhver hópur þarna úti, tölur á blaði. Það skiptir ekki máli hvort við höfum átt við fötlun allt frá fæðingu eða urðum fötluð síðar á lífsleiðinni, hvort hún sé sýnileg eður ei, heldur hvernig samfélagið bregst við þegar það gerist.“

Það sé því nauðsynlegt að fatlað fólk fái sérstakan réttargæslumann, nokkuð sem Flokkur fólksins hefur lengi barist fyrir. Það myndi stórbæta líf þessa hóps að hafa miðstöð sem getur leiðbeint fötluðu fólki og aðstandendum og veitt nauðsynlegar upplýsingar. Þóra gagnrýnir að velferðarsamfélag Íslendinga hafi þróast með þeim hætti að fatlað fólk þurfi sífellt að berjast fyrir réttindum sínum og þurfi að glíma við fátækt allt sitt líf. Þegar barátta fatlaðs fólks ber svo árangur fer mesta athyglin á þann kostnað sem fylgir auknum réttindum þeirra. Varaþingmaðurinn kallar eftir því að þessu verði breytt og bendir á að það biður enginn um að verða fatlaður, hvorki við fæðingu né síðar á lífsleiðinni.

„Greiðum götu fatlaðs fólks í samfélaginu. Hættum að neyða fólk til að grátbiðja um mannréttindi sem flestum þykir sjálfsögð. Það er okkur öllum í hag. Enginn veit sína ævi fyrr en öll er, segir máltækið. Við vitum aldrei hvort eða hvenær kann að koma okkur að takast á við áskoranir af þessu tagi.“