Umræðan um Evrópumálin þarf að dýpka en hún er í dag mest endurómur umræðunnar fyrir 15, 20 eða 30 árum. Það þarf að ræða betur um kosti og galla gjaldmiðilsins. Það þarf að meta hvernig við eigum að bregðast við þeim miklu breytingum sem hafa orðið á geopólitíska sviðinu. Ávallt verða hærri vextir í lítilli mynd en stórum gjaldmiðli.

Við verðum að vinda ofan af miklu af innleiðingu á evrópsku regluverki vegna þess að íslensk stjórnvöld hafa trassað að nýta undanþáguheimildir sem eiga við lítil og meðalstór fyrirtæki í Evrópu. Miðað við stærðarreglur ESB fellur um 80% íslenskra fyrirtækja undir þessar undanþágur.

Of skammt hefur verið gengið í niðurskurði ríkisútgjalda, sem hafa þanist stjórnlaust út undanfarin 10 ár. Núverandi ríkisstjórn hefur þó gert margt gott sem fyrri ríkisstjórn kom ekki í ver. Má þar nefna atvinnustefnu, sem Samtök iðnaðarins hafa fyrir um árabil. Þá er Innviðafélagið gott tækifæri til að ráðast gegn innviðaskuldinni.

Það hefur verið þverpólitísk samstaða undanfarin 10-15 ár að efla styrkjakerfi og endurgreiðslur vegna kostnaðar við rannsóknir. Þetta skilar sér í öflugri verðmætasköpun í hagkerfinu og má m.a. rekja gríðarlega vöxtu hugverkaiðnaðar til þessa. Við Íslendingar erum vel menntuð þjóð, við erum frumkvöðlar sem erum fljót að nýta okkur tækifærin.

Íslenskur iðnaður hefur vaxið og styrkst gríðarlega á síðustu 10-15 árum. Ný grein, hugverkaiðnaður hefur í raun tekið keflið af ferðaþjónustunni sem öflugasti vaxtarsprotinn meðal útflutningsgreina og skilaði í fyrra jafnmiklum útflutningsverðmætum og sjávarútvegur.