Það hefur verið þverpólitísk samstaða undanfarin 10-15 ár að efla styrkjakerfi og endurgreiðslur vegna kostnaðar við rannsóknir. Þetta skilar sér í öflugri verðmætasköpun í hagkerfinu og má m.a. rekja gríðarlega vöxtu hugverkaiðnaðar til þessa. Við Íslendingar erum vel menntuð þjóð, við erum frumkvöðlar sem erum fljót að nýta okkur tækifærin. Við verðum að gæta þess að dragast ekki aftur úr þegar kemur að umhverfi fyrirtækja og nýsköpunar. Þorsteinn Víglundsson, formaður Samtaka iðnaðarins, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Markaðarins.
Hér er hægt að hlusta á brot úr þættinum:
Mig langar að koma aðeins aftur að hugverkaiðnaðinum. Iðnaður á Íslandi. Hann hefur í gegnum tíðina, svona, frá, eigum við að segja, frá sjöunda áratugnum, þá hefur hann verið dálítið auðlindadrifinn. Og auðvitað fyrr, ég meina ef við lítum á sjávarútveg sem iðnað, þá náttúrlega er hann auðlindadrifinn.
Hugverkaiðnaðurinn, það sem kemur að gagnaverum og svona, það er á vissan hátt auðlindadrifið út af orkunni en iðnaðurinn sjálfur, hugverkin, þetta er ekki auðlindadrifið. Má ekki segja sem svo að þarna séum við að skjóta fleiri stoðum undir verðmætasköpun á Íslandi.
„Alveg klárlega og þetta er bara mikilvægur punktur sem þú nefnir af því að kostur auðlindastoðanna okkar er auðvitað að þær hafa reynst býsna stöðugar fyrir okkur. Þessi hérna, þetta er svona stöðug og vaxandi nýting auðlinda, hvort sem horft er á orkugeirann, sjávarútveginn, fiskeldi nú síðast og svo mætti áfram telja. Ferðaþjónustuna auðvitað líka.
En kosturinn við hugverkageirann er auðvitað að hann er þá, getum við sagt eingöngu hugvitinu háður og þar af leiðandi ekki kannski sett sömu vaxtarmörk og auðlindatengdum atvinnugreinum gjarnan eru sett, þannig að í þessu felast gríðarlega mikil og mikilvæg tækifæri fyrir okkur til framtíðar. Jafnvel þó að maður hafi lifað og hrærst í iðnaði mjög lengi, þá kemur það manni alltaf jafn mikið á óvart hversu sterk og hversu stór þessi grein er orðin og það er auðvitað alveg frábært að sjá og það sýnir að við erum sem Íslendingar, við erum frumkvöðlar held ég í eðli okkar. Við erum fljót að bregðast við breytingum. Við erum fljót að nýta okkur tækifæri. Eyjafjallajökull gaus og hálf þjóðin var komin í ferðaþjónustu hálfum mánuði seinna ef maður gæti sagt í bríaríi.
Við höfum alveg klárlega styrkleika mikla inn á þetta svið. Við erum vel menntuð þjóð þannig að það er mjög jákvætt að sjá að þarna hefur líka verið hlúð að með réttum hætti, það hefur náðst svona ákveðinn samhljómur í samfélaginu um að styðja við þessar atvinnugreinar. Við höfum bætt verulega í varðandi styrkjaumhverfið í rannsókn eða endurgreiðslur vegna kostnaðar við rannsóknir og þróun. Það getum við sagt bara er svona þverpólitísk samstaða um það. Ríkisstjórnir undangenginna 10, 15 ára hafa allar staðið við bakið á greininni með þessum hætti og hægt og rólega byggt ofan á það kerfi sem komið var á fót og það ber að lofa og við þurfum hins vegar að gæta að því að viðhalda samkeppnishæfni þess kerfis.
Stundum heyrir maður stjórnmálamenn tala um það að þeir óttist einhvers konar, hvað eigum við að segja, race to the bottom, ef maður má sletta í þessu. Því er ég alls ekkert sammála en hins vegar er alveg ljóst að við erum í alþjóðlegri samkeppni hvað varðar starfsumhverfi þessara greina og mörg þessara fyrirtækja eru alþjóðleg og eru á hverju tímabili að velja hvar ný verkefni eru byggð upp og þá skiptir auðvitað máli að okkar stuðningskerfi sé samkeppnishæft við önnur ríki.
