Um miðja nótt keyrðu tveir menn eftir afskekktum fjallvegi í leit að bróður sínum eftir að bíll hans hafði lent í árekstri. Þegar þeir fundu bílinn lá lík ungrar konu á jörðinni þar nærri. Bróðir þeirra var hvergi sjáanlegur.
Konan, sem var hin 21 árs gamla Jenna Watkins, virtist hafa kastast út úr bílnum og látið lífið við áreksturinn á dimmum fjallvegi í dölum Suður-Wales. Þetta virtist vera hörmulegt en ekki óalgengt slys. En þegar lík Jennu var tekið til skoðunar sagði það allt aðra sögu, sem er lýst í nýrri heimildarmynd um málið.
Stuttu áður en slysið átti sér stað 21. apríl 2007 fékk móðir Jennu, Pauline, óþægilegt og um leið hinsta símtalið frá dóttur sinni.
„Um tíu mínútur í eitt hringdi hún í mig öskrandi og grátandi. Ég spurði: „Ertu með belti?““ Hún sagði nei. Ég sagði „spenntu þig fast“ því ég heyrði að bíllinn var á ferð. Og hann ók eins og brjálæðingur. Ég heyrði hann öskra á hana og ég var að öskra á hana „spenntu þig bara fast svo þú farir ekki í gegnum framrúðuna“. „Svo slitnaði símtalið.“
Hann sem Pauline talar um var Jason Shaddick, maki Jennu, og maðurinn sem bræður hans leituðu að. Jason og Jenna höfðu búið saman í Neath.
Fyrrverandi réttarmeinafræðingur innanríkisráðuneytisins, Dr. Richard Shepherd, sagði í þáttunum The Truth About My Murder á BBC One Wales að sönnunargögnin á vettvangi „bentu til hörmulegs umferðarslyss“.
Farþegar í framsætum eins og Jenna hafði verið eru oft með brjóst-, rifbeins- og bringubeinsmeiðsli ef þeir eru með bílbelti vegna mikils þrýstings bílbeltis við árekstur. Dr. Shepherd sagði að Jenna hefði ekki verið með neina slíka áverka, „sem bendir til þess að hún hafi kastast út úr bílnum við áreksturinn“.
Rannsóknir sýndu marga marbletti á öllum líkama Jennu, sérstaklega á fótleggjum og höfði, en Dr. Shepherd sagði að um engar skrámur væri að ræða, sem maður myndi venjulega sjá af einhverjum sem lenti á veginum.
„Upphaflega kenningin um bílslys gekk bara ekki upp.“
Rannsóknir á vettvangi vöktu einnig upp spurningar, Jenna fannst liggjandi á grúfu og voru skartgripir hennar og eigur dreifðar í kringum hana.
Lögreglufulltrúinn Emma White, tengiliður fjölskyldunnar, sagði: „Það leit út fyrir að Jenna hefði ekki kastast út úr bílnum, bara þegar maður skoðaði rúðurnar og fleira.“
Pauline fékk síðan heimsókn frá lögreglunni sem átti eftir að breyta lífi hennar til frambúðar.
„Ég lét hann ekki segja mér það. Ég hélt áfram að grípa fram í fyrir honum. Hann sagði mér að setjast niður og ég sagði ekki vilja það. Ég sagði ekki vilja vita vita því ég vissi hvað hann var að fara að segja mér.“
Jason var saknað, en síðar mætti hann á lögreglustöðina í Neath þar sem hann neitaði að svara nokkrum spurningum. Þar sem engar aðrar upplýsingar voru til að styðjast við átti starf meinafræðiteymisins eftir að vera afar mikilvægt. Banvænir hálsáverkar eru algengir hjá fólki sem kastast út úr ökutæki á ferð. En rannsókn á hálsi Jennu leiddi í ljós eitthvað annað, barkakýli hennar hafði verið kramið, sem benti til þess að miklum þrýstingi hefði verið beitt.
Dr. Shepherd sagði að sá áverki, ásamt marblettunum og engum beinbrotum, þýddi að „atvikið væri farið að benda til kyrkingar“.
Þegar þetta var lagt fyrir Jason svaraði hann aðeins skriflega. White segir: „Hann gaf í skyn að hann hefði brugðist við með sjálfsvörn vegna þess að Jenna var að ráðast á hann.“ Jason hélt því fram að hann hefði lagt handlegginn um Jennu til að róa hana niður og það var ekki fyrr en hún lyppaðist niður að hann áttaði sig á því að hann hefði óvart drepið konuna sem hann sagðist elska.
Þar sem Jason neitaði að svara spurningum leitaði lögreglan til annarra til að fá frekari upplýsingar um Jennu og samband þeirra.
Pauline sagði að Jenna hefði næstum dáið eftir að hafa fengið heilahimnubólgu sem smábarn og það hefði gert hana staðráðna í að hugsa sérstaklega vel um yngsta barn sitt. Jenna kom oft með gjafir og góðgæti handa mömmu sinni og vildi „dekra“ við hana.
Jason, 28 ára, og Jenna voru þekkt á svæðinu sem skemmtilegt par sem naut þess að hittast, hann vann í bílavarahlutaverksmiðju á meðan hún vann í símaveri, bæði í Swansea.
Pauline sagði að þau hefðu verið kölluð „Hollywood-parið“ vegna þess að þau voru alltaf svo tilhöfð. En það var dekkri hlið á sambandinu. White sagði: „Þau áttu í háværum rifrildum þar sem þau öskruðu hvort á annað. Jenna gæti hafa þurft að ýta honum frá sér stundum.“
Pauline hafði sagt White að hún hefði áður fundið eitt af hálsmenum Jennu brotið á jörðinni fyrir utan hús sitt. „Viðvörunarbjöllur hringdu sérstaklega fyrir mig sem lögreglumann, því Jason hafði áður rifið skartgripina af Jenny, sem augljóslega svipaði mjög til vettvangsins þar sem hún fannst látin..“
Móðir Jennu lýsti einnig stjórnsamri hegðun Jason, þar sem Jenna skipti um föt ef honum líkaði ekki við þau af ótta við viðbrögð hans. „Hann var hræðilegur,“ sagði Pauline. „Ógeðslegur. Hann var hræðilegur, yfirgangssamur.“
Þörf Jason fyrir að stjórna hafði stigmagnast í ofbeldi. Eftir að hafa rætt við fyrri kærustur Jason komst White að því að Jason hafði tvisvar sinnum hlotið dóm fyrir að ráðast á eina þeirra.
Pauline spurði Jennu einu sinni út í marbletti á líkama hennar: „Ég sagði: Komdu heim, vinsamlegast. Hann mun meiða þig verulega eða hann gæti drepið þig.“
Í krufningunni fann Dr. Shepherd gamla marbletti á líkama Jennu, „líklega af völdum þungra högga frá krepptum hnefa“.
För á kinnum Jennu og höku sýndu að Jason var að ljúga þegar hann hélt því fram að hann væri fórnarlamb árásargirni hennar. „Það virtust vera bitför sem litu út fyrir að hafa verið gerð með ofbeldi,“ sagði Dr. Shepherd. „Þessi sár voru miklu frekar í samræmi við árásina, frekar en að Jenna hafi verið árásarmaðurinn.“
Kvöldið sem Jenna lést höfðu hún og Jason verið í partýi þar sem þau rifust heiftarlega og Jenna fór og Jason elti hana á bílnum. Hann hélt því fram að þau hefðu haldið áfram að rífast í bílnum vegna þess að Jenna hefði tekið kókaín og hann væri ekki sáttur við það. Hann sagði að hann hefði aðeins bitið hana vegna þess að hún hefði gripið um eistu hans og það væri eina leiðin til að fá hana til að sleppa.
Eiturefnafræðilegar prófanir á Jennu sýndu að ekkert kókaín var í líkama hennar og auk þess hafði hún drukkið mjög lítið af áfengi þetta kvöld. Prófanir sýndu hins vegar að Jason hafði tekið kókaín og var með mikið áfengismagn í líkama sínum.
Dr. Shepherd sagði: „Líkami hennar sýnir hvernig hún reyndi með örvæntingarfullum hætti að verja sig. En hún var barin og bitin og síðan kyrkt með höfuðlás sem endaði líf hennar á nokkrum sekúndum.“
Jason var ákærður fyrir morð. Þann 28. nóvember 2007 var hann sakfelldur fyrir morðið á Jennu og dæmdur í lífstíðarfangelsi með lágmarksrefsingu upp á 13 ár. Hann var látinn laus í febrúar 2021.
„Þetta er bara ekki rétt. Þrettán ár eru ekkert. Hugsunin um að hann sé að lifa lífi sínu… í hvert skipti sem ég fer að gröf dóttur minnar fyllist ég reiði,“ segir Pauline.
Hún hefur haldið svefnherbergi Jennu nákvæmlega eins og það var þegar hún lést. „Mér finnst ég alltaf vera nálægt henni í þessu herbergi. Þetta herbergi er dýrmætt fyrir mig. Mér líkar að hafa myndir af henni hvert sem ég fer svo ég geti séð hana. Það eru 18 ár síðan dóttur mín lést og sá tími breytir engu fyrir mig. Eins og allar aðrar syrgjandi mæður, þá heldur maður bara ekki áfram með lífið.“
