Þegar þú smeygir þér undir sængina fer líkaminn í mjög sérstaka stellingu, nánast sjálfvirkt. En þeir sem gera eitt ákveðið eftir að undir sængina er komið, sofa að sögn betur en aðrir.

Sumir vilja pakka sér inn í sængina, svona eins og pylsa í brauði, aðrir liggja á maganum eða í fósturstellingu og enn aðrir láta annan fótinn standa undan sænginni. Börn myndu líklega aldrei þora því af ótta við að skrímslið undir rúminu myndi bíta tærnar af.

En fullorðnir gera þetta nánast sjálfvirkt. Margir vakna á morgnana með annan fótinn undan sænginni eða hangandi út yfir rúmstokkinn. Þetta er ekki erfiðri nótt að kenna heldur er þetta einfaldlega snilld mannslíkamans.

Ástæðan er að þegar maður sofnar, lækkar líkamshitinn um eina gráðu. Það er ekki mikið en nægir til að kæla mann niður. Það er erfiðara að sofna ef þessi kæling á sér ekki stað og svefninn verður ekki eins djúpur og maður vaknar oftar.

Til að vinna gegn þessu stingur maður fætinum undan sænginni eða færir hann yfir á kalda hluta rúmsins.

Það er því ekkert undarlegt við að sofa með annan fótinn undan sænginni, líkaminn er einfaldlega að reyna að stýra hitastiginu.