Óhætt er að segja að í brúðkaupinu hafi leyndardómar fortíðarinnar komið fram í dagsljósið.
Samkvæmt því sem fram kemur í umfjöllun Oriental Daily vakti fæðingarbletturinn strax athygli móður brúðgumans. Hún þóttist þekkja hann og sneri sér því beint að foreldrum brúðarinnar og spurði þá hvort dóttirin væri ættleidd. Ástæðan fyrir þessari spurningu var að fyrir rúmlega 20 árum missti hún dóttur sína en ekki kemur fram við hvaða kringumstæður það gerðist. En fæðingarbletturinn á hönd brúðarinnar líktist fæðingarbletti sem dóttir hennar var með á sama stað.
Foreldrar brúðarinnar játuðu því að dóttirin væri ættleidd en voru svolítið hikandi við að játa það því þau höfðu aldrei sagt dóttur sinni frá því. Þau sögðust hafa fundið hana í vegkanti og tekið hana að sér. En þetta dugði móður brúðgumans sem snéri sér beint að brúðinni og sagði henni að hún væri líklega dóttir hennar sem hvarf fyrir rúmum 20 árum.
Nú mætti ætla að málið hefði endað með að brúðkaupinu væri aflýst og allir hefðu haldið heim til sín til að reyna að melta þessar nýju upplýsingar en þannig fór málið ekki því það tók aðra og óvænta stefnu.
Mæðgurnar féllust að vonum í faðma og gleðitár féllu þegar þær áttuðu sig á fjölskylduböndunum. En síðan áttuðu þær og aðrir sig á að nú var nýtt vandamál komið upp. Brúðurinn gat auðvitað ekki gifst bróður sínum. En móðir hennar gat þá glatt hana með því að hann væri í raun ekki líffræðilegur bróðir hennar því hún hafði ættleitt hann eftir að hún „missti“ nýfundna dóttur sína fyrir rúmum 20 árum. Brúðhjónin voru því í raun ekki skyld blóðböndum.
Brúðkaupið fór því fram og verður væntanlega öllum viðstöddum og jafnvel öðrum ógleymanlegt vegna þessara óvæntu vendinga.
