Sky skýrir frá þessu. Fram kemur að mörgæsirnar eigi auðveldara með sund þegar íslítið eða íslaust er og það auðveldi þeim að verða sér úti um fæðu. Vísindamenn hafa um hríð vitað að fjöldi mörgæsa eykst á þeim árum þegar lítið er um hafís en vissu ekki af hverju fyrr en nú. Einnig er vitað að fá afkvæmi komast á legg þegar mikið er um hafís.
Vísindamenn hjá japönsku heimskautastofnuninni settu GPS-senda og myndavélar á 175 mörgæsir á fjórum tímabilum með mismunandi ísmagni.
Með þessu gátu þeir fylgst með ferðum mörgæsanna, fylgst með göngu þeirra, sundi og hvíld og lagt mat á hversu mikilli fæðu þær náðu að veiða í sjónum.
„Mörgæsir synda fjórum sinnum hraðar en þær ganga. Þær eru góðar að synda en þær fara hægt yfir uppi á landi. Það kom í ljós að þessar mörgæsir eru hamingjusamari þegar lítill hafís er.“
Er haft eftir Yuuki Watanabe, hjá japönsku heimskautastofnuninni.
Þegar mikill hafís er verða Adelie mörgæsirnar að ganga og oft renna sér langar leiðir til að finna glufur til að komast ofan í sjóinn. Þetta þreytir þær og þær þurfa oft að hvíla sig á leiðinni. Þegar lítið er um hafís geta þær einfaldlega stungið sér úti hvar sem er og byrjað að veiða. Þetta minnkar einnig samkeppnina við aðrar mörgæsir um bráð. Þetta á þó aðeins við um þær mörgæsir sem búa á „meginlandi“ Suðurskautsins. Þessu er þveröfugt farið hjá þeim mörgæsum sem búa á eyjum við Suðurskautið eða á mjóum skaga þess.
