Mikil umræða er jafnan um bílastæði í miðborginni og sjaldan hefur jafnmikil umræða skapast eins og þegar Ari Edwald, frambjóðandi Miðflokksins fyrir komandi borgarstjórnarkosningar, fann ekki bílastæði í göngugötu þar í síðustu viku.
Sjá einnig: Myndband: Ari Edwald hneykslaður – „Bara skemmdarverk“
Eins og fjölmargir bentu honum á eru fjögur bílastæðahús í örfárra mínútna gönguferð frá þar sem hann var að rúnta.
Eyþór Máni Steinarsson, frambjóðandi Viðreisnar fyrir sömu kosningar, leigubílstjóri og fyrrverandi formaður Samtaka um bíllausan lífsstíl, tjáir sig um bílastæðamál miðborgarinnar. Segist hann vilja sjá bíla í bílastæðahusum og helst kjöllurum og vill ekki að yfirborð borgarlands þjáist til að leysa bílastæðavandann.
Eyþór Máni bendir á nokkrar lóðir í miðbænum þar sem að hans sögn má koma fyrir alls 5.712 bílastæðum eða sem samsvarar 21,4 Traðarkotum. Traðarkot er bílastæðahús á Hverfisgötu 20 gegnt Þjóðleikhúsinu en þar eru 270 bílastæði.
Grein Eyþórs Mána ber heitið Viltu fleiri bílastæði í miðbæinn? og bendir hann eins og áður sagði á alls sjö lóðir þar sem hann segir mega koma fyrir fleiri bílastæðum, tvær af þessum lóðum tilheyra hins vegar ekki miðbænum, hvað þá miðborginni heldur Lauganesi samkvæmt Borgarvefsjá.
Eyþór Máni hefur grein sína á að benda á að 7000 bílastæði séu í miðbænum, þar sem 5.900 þeirra í umsjá borgarinnar þar sem 2.000 þeirra eru í bílastæðahúsum.
„Þrátt fyrir þennan fjölda bílastæða heyrist ítrekað gagnrýni um að ekki séu nægilega mörg stæði í miðbænum. Þeirri gagnrýni er gjarnan svarað af borginni með frösum á borð við „Það hafa aldrei verið fleiri bílastæði í 101 en í dag.“,“ Segir Eyþór Máni sem segist þekkja þá frasa vel enda hafa beitt þeim sjálfur.
Segir hann ekki mega gera lítið úr þeirri upplifun fólks að það sé erfitt að finna bílastæði í miðbænum. „Sú tilfinning er ekki byggð á sandi.“
Bendir Eyþór Máni á að hin raunverulegi bílastæðavandi sé sá að um leið og bílastæðum hefur fjölgað þá hefur aðsóknin í miðbæinn aukist. Á sama tíma hefur aðgengið versnað.
„Það eru einfaldlega fleiri sem vilja komast í miðbæinn, bæði heimamenn og ferðamenn, og því mikil samkeppni um hvert stæði. Á sama tíma hefur upplifun fólks af aðgengi versnað. Það sem áður var einfalt, að leggja einhvers staðar frítt, er nú orðið að leit að lausu stæði í bílastæðahúsum, flóknu greiðsluferli og þröngum aðstæðum. Fólki getur líka fundist bílastæðahúsin erfiðari en „gömlu góðu stæðin“ og það kannast margir við að labba hring eftir hring og reyna að muna hvar maður lagði bílnum.“
Segir Eyþór Máni það móðgun við upplifun fólks að ræða bara aukið framboð án þess að nefna aukna eftirspurn með því að segja: „Það hafa aldrei verið fleiri bílastæði í miðbænum.“
Ekki bjartsýnn á lausnir tilvonandi borgarfulltrúa við stærri verkefni borgarinnar
Eyþór Máni segir 18 bílastæði vera í göngugötum Austurstrætis og Veltusunds, þeim hluta sem Ari Edwald keyrði um og fann ekkert stæði. (Samkvæmt talningu blaðamanns eru þau 22, 12 í Austurstræti og fjögur og sex sitt hvoru megin í Veltusundi).
„Ég taldi. Í umræðunni um bílastæðavandann hafa sumir kosið að benda á litlar eða sjónrænar aðgerðir, eins og „kleinuhringi“ eða myndir af sundlaugum sem taka upp verðmætt bílastæðapláss í Austurstræti,“ segir Eyþór Máni. Segist hann ekki bjartsýnn á lausnir tilvonandi borgarfulltrúa við stærri verkefnum borgarinnar ef þeir ætla að leysa bílastæðavanda miðbæjarins með því að endurheimta 18 stæði.
Segir Eyþór Máni það ranga forgangsröðun að hans mati að fórna aðgengi, öryggi og þægindum gangandi vegfarenda fyrir örfá bílastæði. Sem íbúi og vegfarandi í miðbænum segist hann alls ekki ánægður ef þetta verðmæta borgarland yrði nýtt í bílastæði.
„Fyrir utan allt þetta er Austurstrætið líka göngugata. Þarna er upplifun viðmælandans allavega viðurkennd, en þess í stað er greind hans móðguð með því að slá ryki í augu hans með einföldum og ódýrum gervilausnum.“
Lausnin að mati Eyþórs Mána er að bjóða út uppbyggingu bílastæðahúss á góðum og aðgengilegum stað í miðbænum á viðráðanlegu verði sem er opin allan sólarhringinn. Bendir hann á nokkra valkosti lóða undir slíkt hús.
„Í fljótu bragði dettur mér í hug land Faxaflóahafna (sem Reykjavíkurborg á 75% hlut í) til móts við Kolaportið og Listasafn Reykjavíkur. Þar væri hægt að koma fyrir 2.7 Traðarkotum í ferningnum og 3.8 Traðarkotum í þríhyrningnum – eða um 1.540 bílastæðum.“
Einnig bendir hann á ríkulegt landsvæði ríkisins báðu megin Sölvhólsgötu og segir að þar megi koma fyrir 2.688 bílastæðum eða sem samsvarar 9.6 Traðarkotum.
Eyþór Máni færir sig síðan töluvert frá miðbænum, en ekki langt frá borgarhlutanum Miðborgin, yfir á Hlemm og í Bríetartún, og leggur til lóðir Lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu og lóð við hlið hús Frímúrarareglunnar. Segir hann þar mega koma fyrir 1.454 bílastæðum eða semsvarar 5.3 Traðarkotum.
Lóð Frímúrarareglunnar er hluti af svokölluðum Borgartúnsreit og stendur til að byggja hótel á lóðinni. Mun bílastæðum fækka um 22 verði af framkvæmdum og verða engin bílastæði á lóðinni en 55 stæði í bílakjallara sem nýtast hótelinu að mestu, en 11 þeirra eru áætluð sem almenningsstæði.
Lóðir lögreglunnar og Frímúrarareglunnar sem Eyþór Máni leggur til eru því alls ekki til ráðstöfunar, og alls ekki fyrir miðbæinn, enda eru þær í póstnúmeri 105 og tilheyra borgarhlutanum Laugardal samkvæmt skiptingu borgarhluta í Borgarvefsjá.
Segir Eyþór Máni að lokum vilja sjá aðrar leiðir skoðaðar en að fólk komi keyrandi í miðbæinn og vill hann að aðgengi að núverandi bílastæðum sé aukið. Eigi að byggja fleiri stæði þurfi að ræða þau mál af alvöru.
„Bílar eiga heima í bílastæðahúsum, eða helst kjöllurum. Ef markaðurinn er tilbúinn að byggja fleiri bílastæði miðsvæðis og neytendur tilbúnir að greiða fyrir það markaðsverð ætti að vera ekkert því til fyrirstöðu að leysa umræddan bílastæðavanda án þess að yfirborð borgarlandsins þjáist fyrir það. Það eru til lausnir við þeim vandamálum sem borgin stendur frammi fyrir. Í mörgum þessum vandamálum leynast meira að segja tækifæri.“
