Héraðsdómur Vesturlands hefur vísað frá dómi máli sem málningarþjónusta höfðaði gegn viðskiptavini vegna meintra ógreiddra reikninga. Málið er nokkuð sérstakt enda hefur það verið að þvælast fyrir dóminum undanfarna mánuði. Virðist dómari svo hafa fengið nóg og ákveðið að leysa úr deilunum í eitt skiptið fyrir öll.
Eina sönnunargagnið í málinu var tilboð sem málningarþjónustan hafði gert í spörslun og málun á fasteign viðskiptavinarins. Tilboðið hljóðaði upp á 2,9 milljónir. Málningarþjónustan vildi þó meina að forsendubrestur hefði orðið eftir að það kom upp leki í húsinu vegna ófullnægjandi þakviðgerðar, en þar með hefði verkið orðið umfangsmeira og dýrara. Þetta hafi verið útskýrt fyrir viðskiptavininum munnlega sem hafi sætt sig við að kostnaðurinn yrði meiri en fram kom í tilboði.
Málningarþjónustan gaf út fjóra reikninga fyrir samtals um 6,6 milljónir. Viðskiptavinurinn borgaði aðeins tvo þeirra, en hann sagðist hvorki kannast við þakviðgerð né leka. Hann hafi aldrei samþykkt að borga meira en tilboðsfjárhæðina. Það gerði hann með því að borga tvo fyrstu reikningana og hefði þar með gert upp við málningarþjónustuna að fullu, jafnvel þó að verkinu sé í raun ekki lokið rúmum tveimur árum eftir að því átti að ljúka.
Víkur þá sögunni að lögfræðilegu hliðinni. Viðskiptavinurinn taldi borðliggjandi að þetta væru tilhæfulausir reikningar. Hann fór því fram á að málinu yrði vísað frá dómi. Dómari ákvað að hafna frávísunarkröfu og gefa málningarþjónustunni tækifæri á að skýra mál sitt betur.
Ætlaði viðskiptavinurinn þá að skila greinargerð með efnisvörnum, en málningarþjónustan sá sér þá leik á hendi, mótmælti framlagningu greinargerðar og vísaði til þess að frestur til slíks væri liðinn. Vissulega var fresturinn liðinn en þá mátti fyrst og fremst rekja til þess að frávísunarkrafan hafði fyrst verið tekin fyrir. Þar sem mótmæli bárust gat viðskiptavinurinn ekki komið að frekari gögnum í málinu, en það ætlaði málningarþjónustan þó að gera og óskaði eftir frest til að leggja fram gögn og mögulega nýja sókn.
Dómari ákvað þá að þar sem viðskiptavinurinn fékk ekki að leggja fram frekari gögn þá fengi málningarþjónustan það ekki heldur.
Dómari rakti að skriflega tilboðið væri eina sönnunargagnið í málinu. Málningarþjónustan hafi í engu sannað að leki og/eða ófullnægjandi þakviðgerð hafi valdið því að verkið var umfangsmeira, með engu sannað að viðskiptavinurinn hefði samþykkt aukakostnaðinn og í raun ekki einu sinni sannað að verkinu sjálfu væri lokið.
Málinu hefur nú verið vísað frá.
