Grein sem þingmaðurinn Jón Gnarr birti á Eyjunni nýlega hefur vakið töluverða athygli. Þar deildi þingmaðurinn nokkru sem hann sagði hafa legið þungt á sér undanfarnar vikur. Þar velti hann fyrir sér útskúfun og opinberri niðurlægingu sem hann setti í samhengi við mál Guðbrands Einarssonar sem sagði af sér þingmennsku í janúar vegna tilraunar til að kaupa vændi árið 2012.
Lýsti Jón því í löngu máli að honum þætti málið ósanngjarnt, enda hefði Guðbrandur ekki verið handtekinn eða ákærður. Hann hafi haft óskýra áætlun um vændiskaup en svo snúist hugur.
Rithöfundurinn Sif Sigmarsdóttir fjallar um þessa grein Jóns í nýjasta pistli sínum hjá Vísi.
„Jón lætur í veðri vaka að þingmaðurinn sé fórnarlamb slaufunar, þar sem „hinn siðprúði meirihluti, í krafti fjöldans og með óttann að vopni, getur fellt huglæga dóma þar sem menn eru niðurlægðir, sviptir æru sinni, atvinnu og lifibrauði og jafnvel útskúfaðir.“ Lætur hann þess þó ógetið að afsögn þingmannsins átti sér stað áður en málið komst á vitorð almennings, svo erfitt er að sjá að heykvíslar hafi átt hlut að máli.
Svo langt seilist Jón í tilraun sinni til að verja „góðan mann“ að hann leitast við að finna jákvæða fleti á vændi og veltir meðal annars upp hvort dæmi séu um „fólk sem byggir ástarsambönd og jafnvel hjónabönd á vændi“.“
Sif segir það sæta furðu að Jón sjái aðeins raunir þingmannsins sem reyndi að kaupa vændi en ekki mögulegan harmleik konunnar sem átti líkamanna sem þingmaðurinn hugðist kaupa sér aðgang að. Aðeins væru tvær skýringar á „hinum undarlega einhliða vaðli Jóns á DV.is.“
Annars vegar að Jón hefði horft of oft á kvikmyndina Pretty Woman eða þá að afstaða hans litist af því viðhorfi að fórnarlömb séu sori, líkt og átti sér stað í tveimur málum sem varða skipulagða misnotkun á ungum stúlkum, annars vegar af hálfu glæpagengja í Rotherdam í Bretlandi og hins vegar í máli Jeffreys Epstein.
„Skýringin er viðhorfið í garð þeirra sem sumir afskrifa sem „sori“ – eða, eins og eitt fórnarlambanna í Rotherham orðaði það: Skýringin er snobb.“
Ekki var Jón Gnarr lukkulegur með skrif Sifjar ef marka má athugasemd hans við færslu hennar á Facebook, en þar skrifar Jón með töluverðri hæðni:
„Heyr, heyr! Maður á ekki að sýna meðlíðan með „svona mönnum“ heldur þegja því annars gæti maður lent í skotlínunni. Við skulum ekki ræða þetta málefnalega heldur skipa okkur í fylkingar því þetta er bara annaðhvort eða mál og næst verður mér hugsanlega boðin staða í stjórn félags íslenskra dónakalla. Frjálslyndir og víðsýnir karlmenn, sem hafa látið sig mannréttindi varða og staðið með sínum minnstu bræðrum og systrum í verki alla tíð skulu hafa sig hæga. Við glottum að hlægilegum tilburðum þeirra þar sem þeir opinbera einungis menntunarleysi sitt enda ekkert samhengi hér með uppgangi hægri öfgahreyfinga. Kannski hef ég sjálfur gerst sekur um hugsunarglæp? Ég ætti kannski sjálfur að axla ábyrgð og sýna iðrun?“
Sif svaraði Jóni og tók fram að hún væri hvorki að krefjast iðrunar né þagnar í pistli sínum.
„Þvert á móti. Þú útlistar eina hlið þessa máls. Ég geri tilraun til að útlista hina. Mótrök eru ekki þöggun. Húrra fyrir tjáningarfrelsinu.“
