„Röksemdir eða staðreyndir viku algjörlega í þessu prinsaviðtali nýkjörins formanns. Heimsmynd hans virðist vera sú að fyrirtækin hafi alræði og almenningur geti étið svo gott sem það sem úti frýs,“ segir Andri í aðsendri grein á vef Vísis.
Í viðtalinu kom Þorsteinn meðal annars inn á það að ef verkalýðsforystan vilji hafa raunveruleg áhrif á þróun verðbólgu geti hún samið um lægri launahækkanir. Þá sagði hann að gildandi kjarasamningar væru ávísun á áframhaldandi verðbólgu, eins og kom fram í samantekt Vísis úr viðtalinu við Þorstein.
„Það er algjörlega í höndum verkalýðsforystunnar að breyta þessum leik. Þetta er ekki þrýstingur frá atvinnurekendum, að hækka laun um sex til sjö prósent. Þetta er hins vegar afleiðing þeirrar stefnu sem að við höfum elt núna,“ sagði Þorsteinn.
Andri bendir í grein sinni á að launafólk hafi axlað ábyrgð í síðustu kjarasamningum með því að fallast á litlar launahækkanir, jafnvel lægri en í löndunum í kringum okkur þar sem vextir og verðbólga séu töluvert lægri.
„Því miður tóku stærstu fyrirtæki landsins ekki þátt í þeirri vegferð eins og lofað var. Nei þau héldu áfram að auka arðsemiskröfur og maka krókinn. Viðskiptabankarnir þrír högnuðust um 95 milljarða á síðasta ári og Hagar, Skel og Festi, sem selja okkur meðal annars mat, lyf og eldsneyti, högnuðust samanlagt um a.m.k. 16 milljarða, svo dæmi séu tekin. Því mætti alveg ætla að verðbólga hér á landi sé svokölluð „greedflation“ eða græðgisverðbólga.“
„Þessi stríðsyfirlýsing Þorsteins er í besta falli vanhugsuð,“ segir Andri og bætir við að í versta falli sé þetta úthugsuð aðferð til að vega að íslensku launafólki og grafa undan gildandi kjarasamningum.
„Er hann mögulega að boða harðari stefnu og þá aukna arðsemi iðnaðarins án þess að launafólk fái neinn hlut í arðseminni? Eða er hann að láta okkur halda því fram að síðasti kjarasamningur hafi skilað launafólki of miklu?“
Þá gerir hann ummæli Þorsteins um skipulagsmál að umtalsefni og segir að þegar kemur að flækjustigi skipulagsmála megi gagnrýna margt. „En í viðtalinu kom ekki fram hvort hann vildi fórna gæðum og menntunarkröfum iðnaðarmanna. Vill hann leggja af lögverndun starfsgreina, minnka eftirlit innan geirans eða hvað? Einfaldari ferla fyrir einfaldari mál, hvar endar það?“
Andri segir að samstarf verkalýðsfélaga iðnaðarmanna og SI hafi verið til fyrirmyndar síðustu áratugi.
„Áhersla hefur verið lögð á gæði, menntun og fagmennsku almennt. Sú stefna gæti átt undir högg að sækja með nýjum formanni Samtaka iðnaðarins. Hans hægri-krata-pólitík snýst augljóslega ekki um að fólkið sem vinnur störfin sé með honum í liði,“ segir Andri sem endar skrif sín á þessum orðum:
„Ég verð að viðurkenna að mér leist ekki illa á nýjan formann SI fyrr en hann fór í þetta prinsaviðtal. En ég get alveg sagt að sem formaður Félags íslenskra rafvirkja líst mér illa á þennan tón og ég skil hvorki alveg hvaðan þetta kemur eða hvert hann er að fara. Hvert er maðurinn að fara og hefur hann lyft hamri?“
