

Endurupptökudómur hefur hafnað því að mál Vilhelms Norfjörðs Sigurðssonar verði tekið upp að nýju en hann var sakfelldur fyrir meðal annars nauðgun og húsbrot í bæði Héraðsdómi Norðurlands eystra og Landsrétti. Tók dómurinn ekki undir það með Vilhelm að þar sem rannsóknarlögreglumanninum, sem rannsakaði málið, hefði verið vikið úr starfi ætti að taka málið upp að nýju.
Vilhelm hlaut fimm ára fangelsi en konan sem hann nauðgaði var fyrrum sambýliskona hans.
Vilhelm játaði hluta sakargiftanna en neitar enn að hafa nauðgað konunni. Byggði hann beiðni sína um endurupptöku dóms Landsréttar í fyrsta lagi á því að rannsóknarlögreglumanni, sem hafi annast rannsókn málsins, hafi verið vikið úr starfi vegna meintra brota, meðal annars gegn reglum um réttláta málsmeðferð og hlutleysi. Vankantar á störfum hans hafi komið fram í öðrum málum og gæfu tilefni til að ætla að rannsókn í máli Vilhelms hafi einnig verið ábótavant.
Byggði Vilhelm einnig á því að ekki hafi verið gætt hlutleysis við gagnaöflun í málinu, sönnunargögn sem hefðu getað létt undir með honum hafi ekki verið rannsökuð og yfirlýsingar vitna hafi verið metnar einhliða.
Vildi Vilhelm einnig meina að að ósamræmi hafi verið í vitnisburði konunnar og ýmis atriði hafi dregið úr trúverðugleika hennar. Í myndbandsupptöku, sem sakfelling hafi byggst á, mætti greina hljóð og orðaskipti milli þeirra sem hafi stutt sýknukröfu hans en dómari hafi metið það svo að hann hefði átt að gera sér grein fyrir því að konan vildi ekki stunda kynlíf með honum. Segir því næst um fullyrðingar Vilhelms, í úrskurði Endurupptökudóms:
„Dómur virðist hafa byggst á því að á upptökum hafi mátt heyra brotaþola segja við endurupptökubeiðanda í nokkur skipti „að drulla sér út“. Þótt líta megi svo á að slíkar fullyrðingar gefi til kynna hug brotaþola til endurupptökubeiðanda sé ýmislegt sem mæli gegn þeirri niðurstöðu en dómari hafi virt það að vettugi.“
Vísaði Vilhelm einnig til myndbandsupptöku sem lá fyrir í málinu og vildi meina að hljóðin á henni gæfu til kynna að konan hefði af fúsum og frjálsum vilja stundað kynlíf með honum.
Ríkissaksóknari andmælti endurupptökubeiðni Vilhelms með því að vísa til þess að hann hafi ekki gert grein fyrir því hvort og þá með hvaða hætti háttsemi fyrrverandi rannsóknarlögreglumanns við rannsókn málsins eigi að leiða til þess að verulegir gallar hafi verið á meðferð þess. Ágallar á málsmeðferð verði að hafa haft áhrif á efnislega niðurstöðu málsins til að réttlæta endurupptöku. Í beiðninni takist heldur ekki að sýna fram á sönnunargögn hafi verið metin rangt í málinu.
Í niðurstöðu Endurupptökudóms segir að í málinu liggi ekkert fyrir um brottvikningu lögreglumannsins úr starfi eða ástæður hennar. Þá hafi Vilhelm ekki fært nein gild rök fyrir því að gallar hafi verið á meðferð hans máls vegna þeirrar brottvikningar. Hafi hann raunar byggt á því að ætluð háttsemi umrædds rannsóknarlögreglumanns hafi átt sér stað í öðrum málum. Hafi því ekki verið færð haldbær rök fyrir því að fullnægt sé skilyrðum fyrir því að gallar hafi verið á meðferð málsins, hvað þá að slíkir gallar hafi haft áhrif á niðurstöðu málsins. Fellst dómurinn því ekki á endurupptöku málsins á þessum grundvelli.
Vitnar dómurinn í dóm héraðsdóms þar sem fram hafi komið að á upptöku úr öryggismyndavél á heimili konunnar hafi komið fram að konan hafi gert Vilhelm ljóst að hún vildi hann af heimili sínu og að hún vildi ekkert með hann hafa. Vilhelm hafi hins vegar gefið það skýrt til kynna að hann hygðist ekki virða höfnun hennar og meðal annars talað um að hún ætti skilið að vera lamin og að hann ætti hana. Í niðurlagi rökstuðnings héraðsdóms komi fram það álit dómsins að Vilhelm hafi ekki haft réttmæta ástæðu til að ætla að konan hafi, þegar hún loks lét undan, veitt samþykki fyrir kynmökum af fúsum og frjálsum vilja heldur hafi honum hlotið að vera ljóst að svo væri ekki.
Endurupptökudómur fellst ekki á það að annmarkar hafi verið á framburði konunnar og Vilhelm hafi heldur ekki leitt verulegar líkur að því að sönnunargögn í málinu hafi verið rangt metin og þannig haft áhrif á niðurstöðuna.
Endurupptökubeiðni Vilhelms var því hafnað og fimm ára fangelsisdómur yfir honum fyrir nauðgun stendur því óhaggaður.
Úrskurð Endurupptökudóms í heild sinni er hægt að lesa hér.