Elliði Vignisson er nýjasti gestur Spjallsins með Frosta Logasyni. Í þættinum kynnast áhorfendur manneskjunni Elliða betur og segir hann frá hvernig var að alast upp í Eyjum rétt eftir gos, árin hans í sálfræðinni og hvers vegna lífsskoðanir hans hafa alltaf hallast til hægri. Elliði er sérlegur áhugamaður um mannlegt eðli enda menntaður sálfræðingur sem starfaði við kennslu áður en hann varð stjórnmálamaður.
Í þættinum ræða Elliði og Frosti meðal annars mál Guðbrands Einarssonar, þingmanns Viðreisnar, sem sagði af sér þingmennsku í janúar eftir upp komst um tilraun hans til vændiskaupa árið 2012.
Sjá einnig: Guðbrandur segir af sér þingmennsku vegna tilraunar til vændiskaupa
Elliði var einn fárra sem vakti máls á mannlegri hlið þessa máls og furðaði sig á að enginn samherja Guðbrands hefði lyft litla fingri honum til varna.
„Á þessum tímapunkti er Guðbrandur á alveg ofboðslegum erfiðum persónulegum stað. Það þarf ekki að vera klínískur sálfræðingur til að gera sér grein fyrir hvernig manninum líður, hvernig hans líðan er, hvernig líðan fjölskyldu hans er. Það er ákveðin mannhelgi og mannvirðing sem við öll eigum. Það getur enginn framselt hana og enginn tekið hana af okkur, það eru mannréttindi,“
segir Elliði að það skipti hann engu máli hvað gerðist, hann sé ekki dómari í því máli.
„En mér fannst svo skrýtið að á þeim tíma sem hann liggur veikast fyrir á hans ævi að það skuli ekki einhver stíga fram, það skuli ekki einhver af hans samherjum, formaður flokksins, samþingmenn hans, stíga fram og segja: „Nú skulum við öll bíða og gefa manninum tækifæri á að útskýra sitt mál. Nú skulum við hafa í huga hvað er langt síðan þetta gerðist. Þetta eru tvær vogarskálar, að láta ekki bara lóðin staflast öðru megin.“
Elliði segir að honum hafi fundist þetta skrýtið og hann hafi orðið sár og svekktur. Hann segist ekkert þekkja Guðbrand, aldrei hafa hitt eða talað við hann. Hann segir að ef honum ætti að líka illa við eitthvað hjá Guðbrandi væri það Evrópuástríða hans, sem Elliði væri til í að gagnrýna, en það svipti Guðbrand ekki mannhelgi í huga Elliða.
„Á þessu kjörtímabili erum við með tvo þingmenn, Ásthildur Lóa og svo Guðbrandur Einarssonar, sem einhvern veginn lenda í hakkavél samherja. Það reynir aldrei á hvernig almenningur bregst við af því þau eru tekin af lífi áður en almenningur kemst að. Kannski til að milda áfallið en þetta er ekki góð þróun. Höldum okkur við Guðbrand. Af því á bak við Guðbrand eru kjósendur, hann er lýðræðislega kjörinn, hann hefur réttindi og skyldur sem lýðræðislega kjörinn einstaklingur og það að einhver hoppi bara inn og út úr slíku það er ekki gott og það er ekki gott að stjórnmálaflokkarnir ætli að fara að haga sér þannig að samherjar séu teknir af lífi. Til að forðast umtal.“
Elliði segir auðvelt fyrir sig að stíga fram og verja einhvern sem er ekki pólitískur samherji. Hann segir sig og sinn flokk ekki hafa hagnast á neinn máta af því að verja Guðbrand.
„Frekar hefðum við getað farið að nudda honum upp úr þessu eins og alltof oft vill verða. Maður verður stundum svo sár og svekktur að sjá hvað fólk getur gengið gegn mannhelginni. Hvað fólk getur verið að velta sér upp úr eymd annarra og það var það sem hvatti mig í þessu.
Frosti segist hafa viljað sjá að umræðan hefði verið tekin um löggjöfina þegar kemur að vændi. Bendir hann á að í mörgum löndum sé vændi lögleg atvinnugrein.
„Ef að Guðbrandur Einarsson hefur framið einhvern glæp þá er hann algjörlega án fórnarlambs sá glæpur. Og jafnvel þó hann hefði farið í vændisviðskipti. Auðvitað er til mansal í vændi, en það er langt í frá að allt vændi sé með þeim hætti,“ segir Frosti.
Elliði tekur undir: „Við missum af kjarnanum með því að stilla vændi upp sem mansalsgrein. Af því það hefur komið upp mansalsmál á Íslandi, til dæmis í tengslum við það að prjóna lopasokka, það er ekki betra mansal en annað. Það hefur komið upp í byggingageiranum, eldhúsum við framleiðslu á mat. Mansal er alltaf hræðilegt, vændi er svo bara allt annað.“
